دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫جناب آقای ریموند گرتی،
‫تبریک!
‫پس از قرعه‌کشی، درخواست داوطلبانۀ شما ‫جهت شرکت در راهپیمایی طولانی پذیرفته شد.
‫افتخاری استثنایی نصیب شما شده‌است ‫تا به نمایندگی از ایالت خود،
‫نماد امید ‫در این شرایط دشوار اقتصادی باشید.
‫کل کشور با حیرت و تحسین، ‫به تماشای زندۀ این رویداد خواهند نشست.
‫شما در صورت پیروزی ‫صاحب ثروتی کلان خواهید شد
‫و یکی از آرزوهایتان محقق می‌گردد.
‫این فرصتی‌ست برای ‫رهایی از تنگناهای مالی کنونی
‫و تأثیرگذاری بر مردم.
‫لطفاً در روز اول ماه مِی، رأس ساعت ۸ صبح، ‫در خط شروع حضور به‌هم رسانید.
‫با آرزوی موفقیت، جناب آقای گرتی.
‫…روحِ این آب و خاک
‫هم‌میهنان،
‫امروز، در نوزدهمین سالگردِ
‫جنگی که منجر به فروپاشی این مرزوبوم شد،
‫به تلاش‌هامون برای ‫بازسازی سراسری کشور ادامه می‌دیم
‫همین حالا،
‫درحالی‌که تمام کشور چشم به ‫۵۰ تن از بهترین جوانان ما دوخته
‫که خودشون رو برای ‫بزرگ‌ترین چالش زندگیشون آماده می‌کنن،
‫بیایید تا در این هنگامۀ تأمل و امید، ‫با یکدیگر همراه شویم
‫ما شکرگزارِ این حکومتیم
‫و فرصت‌هایی که در اختیارمون می‌ذاره…
‫…و نظمی که برای منفعت جامعه برقرار کرده
‫به امید بازگشت همه‌مون به مسیر کامیابی
‫برای فقرا، گرسنگان،
‫بیکاران و بی‌خانمان‌ها دعا می‌کنیم
‫خداوندا یاریمان کن تا سختی را به امید،
‫فقر را به وفور نعمت،
‫- و تفرقه را به همبستگی بدل سازیم ‫- من فقط…
‫هنوز تو کَتم نمیره
‫گمونم هنوز وقت داری از تصمیمت برگردی
‫- به‌نظرم… ‫- آخرین مهلتِ انصراف دیروز بود
‫ولی باهات راه میان
‫مطمئنم. سرگرد، اون…
‫سرگرد چی؟
‫خودت می‌دونی سرگرد چی میگه
‫این تصمیم منه، باشه؟ پای خودمه
‫بهترین راهه. تنها چاره همینه
‫- اگه بابات بود… ‫- آره، ولی نیست
‫مدارک شناسایی، لطفاً
‫زیرنویس از ‫علی اکبر دوست دار، نهال iredprincess و علی محمدخانی
‫توپ بیسبال رو آوردی؟
‫- آره، چیزه… نمی‌دونم ‫- اینها رو برات درست کردم
‫کلوچۀ جو و شکلات، ‫همون که دوست داری
‫مرسی، مامان
‫خیلی‌خب، بیا بغلم، عزیزم
‫- دوستت دارم ‫- من هم دوستت دارم
‫- پسر خوبی باش، خب؟ ‫- چشم، حتماً
‫- باشه ‫- باشه
‫خب، من بیشتر دوستت دارم
‫عمراً، من بیشتر. واقعیت اینه
‫باشه. خیلی‌خب، ‫دوستت دارم، مامان. خداحافظ
‫نه، وایسا، وایسا!
‫مامان، نمی‌تونم. باید برم
‫نه!
‫می‌دونم
‫چیزیم نمیشه
‫- هیچیم نمیشه ‫- تحملش رو ندارم
‫مامان، فقط چند روزه
‫چند روز دیگه می‌بینمت
‫- می‌دونم. می‌دونم ‫- نمی‌تونم. نمی‌تونم
‫باید برم، باشه؟
‫- باشه ‫- باشه. خیلی‌خب، مامان
‫باشه. باشه
‫باشه. دوستت دارم، مامان
‫سلام، من رِی گَرتی‌ام
‫پیت. پیتر مک‌وریز
‫خوش‌وقتم
‫آماده‌ای؟
‫- یه‌کم دل‌شوره دارم… ‫- آره
‫…ولی شاید چیز خوبی باشه، نه؟
‫میگم، چند کیلویی؟
‫۸۰ کیلو
‫من ۷۹
‫میگن اونهایی که وزنشون بیشتره ‫زودتر از پا می‌افتن
‫گندش بزنن
‫سوپرمنمون رو نگاه
‫آره، عجب هیکلی داره
‫دریغ از یه ذره چربی. برگام
‫شکست‌دادنش کار سختیه
‫میگم، اسمت چیه؟
‫استبینز
‫یا خدا، استبینز
‫شبانه‌روز تو باشگاهی؟
‫مثل اینکه حال و حوصلۀ صحبت نداره
‫آره، هرجور راحته. مشکلی نیست
‫به تخمم هم نیست
‫هنک اولسن اسممه، ‫پیاده‌روی هم خوراکمه
‫من رِی گَرتی‌ام. بهم بگید رِی
‫پیتر مک‌وریز. ‫بهم بگید مک‌وریز
‫من هم آرت بیکرم
‫از آشنایی باهاتون خوشحالم
‫آدم خایه می‌کنه، نه؟
‫آره. سعی می‌کنم خیلی بهش فکر نکنم
‫فقط می‌خوام راه برم. ‫شاید چندتا رفیق هم پیدا کنم
‫هی. هی، حالت خوبه؟
‫من؟
‫آره. انگار آروم و قرار نداری. ‫حالت خوبه؟
‫دارم خودمو گرم می‌کنم
‫وقتی مسابقه شروع بشه ‫چند صد کیلومتر وقت داری
‫خودتو گرم کنی. اسمت چیه؟
‫کِرلی
‫خب، کِرلی. چند سالته؟
‫۱۸
‫آره. سنش رو عوض کرده تا قبول شه
‫بچه، اگه یه روز از ۱۶ سالت گذشته باشه، ‫کفش‌هامو می‌کنم تو حلقم
‫نگاهش کن
‫طفلکی اصلاً تکلیفش با خودش روشن نیست
‫ولی من؟
من می‌دونم با خودم چند چندم
‫باید گُرگ باشی
‫من… درمورد سرگرد تحقیق کردم
‫میگه اگه می‌خوای برنده بشی،
‫باید چهارنعل بتازونی
‫بچه‌ها، من می‌خوام چهارنعل بتازونم
‫«بچه‌ها، من می‌خوام چهارنعل بتازونم»
‫- کیر تو کونت ‫- عین خودت گفتم دیگه،
‫- کونی ‫- بتازونم
‫آره
‫صدات شبیه…
‫زورزدن ننه‌جونیم موقع ریدنه، پسر
‫مگه نه، بچه‌ها؟
‫ننه‌جونی دیگه چه کوفتیه؟
‫کون لقت. داشتم شوخی می‌کردم
‫بچه‌ها، داره میاد
‫ریدم! سرگرده
‫بشینید، پسرها
‫- نکتۀ ۱۳ رو یادتون باشه ‫- نکتۀ شماره ۱۳
‫حتی‌المقدور انرژیتون رو ذخیره کنید
‫آره، خفه‌شو دیگه، اولسن
‫- همه‌مون دفترچه رو خوندیم ‫- خب،
‫وقتی اسمتون رو خوندم، ‫بیاید جلو و پلاکتون رو بگیرید
‫بندازید گردنتون،
‫بعدش هم برگردید سر جاتون ‫تا دستور بعدی رو بدم
‫یویینگ، جیمز. شمارۀ ۱
‫اسمیت، پاتریک. شمارۀ ۴
‫بارکوویچ، گری. شمارۀ ۵
‫بیکر، آرتور. شمارۀ ۶
‫وایت، «کِرلی» آدام. شمارۀ ۷
‫سندرز، رنک. شمارۀ ۱۹
‫مک‌وریز، پیتر. شمارۀ ۲۳
‫استبینز، بیلی. شمارۀ ۳۸
‫موفق باشی، پسرم
‫اولسن، هنک. شمارۀ ۴۶
‫گرتی، ریموند. ۴۷
‫پارکر، کالی. شمارۀ ۴۸
‫هارکنس، ریچارد. شمارۀ ۴۹
‫رفقا، پنج‌تا پنج‌تا صف بکشید،
‫ترتیبش مهم نیست
‫پسرها،
‫شرکت تو این مسابقه ‫اندازۀ پنکیک تخم می‌خواد
‫که همه‌تون دارید
‫دیگه مرد شدید
‫همون‌طور که اطلاع دارید،
‫کشورمون از زمان جنگ ‫با یه بحران اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کنه
‫ما اولین راهپیمایی طولانی رو
‫سال‌ها پیش برگزار کردیم تا ‫الهام‌بخش مردم باشیم
‫و سخت‌کوشی رو دوباره در جامعه نهادینه کنیم
‫هر سال بعد از این مسابقه، ‫شاهد جهش تولید توی کشور هستیم
‫ما توانایی این رو داریم ‫که به شکوه سابقمون برگردیم
‫مشکل فعلی ما
‫همه‌گیریِ تن‌پروریه
‫شما پسرها، راه‌حل این معضلید
‫راهپیمایی طولانی راه‌حلشه
‫وقتی این مسابقه به‌صورت زنده ‫در تمام ایالت‌ها پخش بشه،
‫الهام‌بخشیِ شما
‫تولید ناخالص ملی ما رو بالا و بالاتر می‌بره
‫ما دوباره قدرت اول دنیا میشیم!
‫آره!
‫خب…
‫نمی‌خوام کل دفترچۀ قوانین رو ‫براتون بخونم،
‫ولی خلاصه‌ش اینه:
‫اون‌قدر راه برید ‫تا فقط یه نفر از شما بمونه
‫سرعتتون رو روی ‫۵ کیلومتر بر ساعت حفظ کنید
‫اگر سرعتتون کم بشه، یه اخطار می‌گیرید
‫اگر ظرف ۱۰ ثانیه سرعتتون رو درست نکنید،
‫یه اخطار دیگه می‌گیرید
‫بعد سه تا اخطار، ‫از مسابقه حذف می‌شید
‫هر یک ساعت که با سرعت مقرر راه برید،
‫یکی از اخطارهاتون پاک میشه ‫و به همین منوال
‫اگر از جاده خارج بشید،
‫بدون هیچ اخطاری، ‫از مسابقه حذف می‌شید
‫هدف اینه که بیشتر از همه دوام بیارید
‫یک برنده داریم، بدون هیچ خط پایانی
‫هرکدوم از شما می‌تونه برنده بشه
‫هرکدوم از شما می‌تونه موفق بشه
‫به‌شرطی که بی‌وقفه قدم بردارید
‫به‌شرطی که جا نزنید
‫به تک‌تک شما که نگاه می‌کنم،
‫امید رو می‌بینم
‫خب، پسرها،
‫کی آمادۀ بُردنه؟
‫گفتم…
‫کی آمادۀ بُردنه؟
‫واسه همه‌تون آرزوی موفقیت می‌کنم. ‫یادتون باشه،
‫هرکسی می‌تونه برنده بشه
‫« صفر کیلومتر، ۴/۷ کیلومتر بر ساعت »
‫« ۲ کیلومتر »
‫هی، پیت
‫پرنده هم اینجا پَر نمی‌زنه
‫نه بابا
‫خیال می‌کردم خیلی‌ها بیان
‫سرگرد،
‫تا لحظات آخر ‫اجازۀ حضور تماشاچی‌ها رو نمیده
‫به‌جز محلی‌های بی‌ناموس
‫آهای
‫بخندید، بچه‌ها
‫دوربین مخفی ازتون فیلم می‌گیره
‫اینها که خیلی مخفی نیستن
‫اگه روش تف کنم، گورش رو گم می‌کنه؟
‫بدجوری رومُخه
‫« ۸ کیلومتر »
‫اون چیه؟
‫گندم‌زاره؟
‫بهترین گندم‌زار دنیا
‫اهل اینجایی؟
‫آره، بچۀ جنوب ایالتم
‫پس تو همونی
‫- منظورت چیه؟ ‫- همون چی؟
‫آقای گرتی، ‫شرکت‌کنندۀ ایالت میزبان هستن
‫اخطار. اخطار، شمارۀ ۳۸
‫زرنگه
‫چیش زرنگه؟
‫الان که سرحاله یه اخطار گرفت
‫این‌جوری آستانۀ اخطار دستش میاد
‫به‌نظر من که حرکت کسخلانه‌ای زد
‫خب،
‫این پهلوون عین آب‌خوردن می‌تونه ‫یه ساعت راه بره
‫و هیچ اخطاری نگیره
‫اون‌وقت این یکی هم پاک میشه
‫و دیگه اخطاری نداره
‫نقشۀ خوبیه
‫میگم، به‌نظرت اینکه همین اول کار
‫داری تا خرخره ساندویچ مربا می‌خوری ‫کار عاقلانه‌ایه؟
‫گمشو بابا
‫باشه
‫- اولسن. حالم به‌هم خورد ‫- چه غلطی می‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- چیکار کرد؟
‫- آدامسش رو… ‫- گذاشت تو جیبش
‫آدامسه بابا
‫آشغال نیست که تو طبیعت تجزیه نشه
‫تو این جهنم‌دره که آشغال نریختم. عجبا
‫خیلی‌خب، هنک، می‌دونستی که
‫این جاده خودش یه آشغال‌دونی گنده‌ست،
‫- نه؟ ‫- آره، راست میگه
‫اخطار. اخطار، شمارۀ ۵
‫سنگ‌ریزه رفته تو کفشم
‫عجب!
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫پشمام!
‫یعنی چی؟
‫اخطار، شمارۀ ۵. اخطار دوم
‫کیر توش، هنوز بلند نشده!
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫یا خدا!
‫- بلند شو دیگه! ‫- بلند شو، بارکوویچ
‫یا خدا!
‫این کس‌مغز واقعاً قراره از مسابقه حذف بشه
‫یالا، بلند شو دیگه بابا. مسخره‌بازی درنیار
‫اخطار، شمارۀ ۵. اخطار سوم
‫- بلند شو دیگه، بارکوویچ! ‫- یالا دیگه، پسر
‫کس‌مغز
‫احمق
‫کسخل
‫بپا نیفتی، کس‌مُخ
‫شماها حالیتون نیست
‫یه استراحتی به خودم دادم
‫از نظر من که واسه ۳۰ ثانیه استراحت،
‫حالا باید ۳ ساعت تمام بدون‌اخطار راه بری
‫اصلاً استراحت می‌خواستی چیکار؟
‫تازه راه افتادیم
‫حالا می‌بینیم کی زودتر ‫از مسابقه حذف میشه، کُس‌پِت
‫همه‌ش جزو نقشه‌مه
‫آره، البته…
‫نقشۀ جنابعالی و عَن بنده
‫شباهت مشکوکی به‌هم دارن
‫« ۱۱ کیلومتر »
‫نظر شما درمورد آرزوئه
‫و جایزۀ بزرگ چیه؟
‫من که همه‌ش تو فکر اون‌همه پولم
‫پول‌دارها نمیرن بهشت
‫عجب
‫ایول، بنازم، برادر گرتی!
‫بعد از جلسه شربت و شیرینی میدن
‫مذهبی هستی، گرتی؟
‫نه‌چندان، ولی پول‌پرست هم نیستم
‫خیلی‌خب
‫ببینید، من آدم مذهبی‌ای هستم
‫ولی عارم نمیشه بگم که واسه پول اومدم
‫البته می‌دونم وقتی آدم ‫تو فقر و فلاکتِ باتون‌روژ
‫بزرگ نشده باشه، ‫راحت میگه پول چرک کفِ دسته
‫باور کنید
‫بزرگ‌شدن تو فقر و فلاکتِ باتون‌روژ،
‫اصلاً راحت نیست
‫یه خوک‌دونیِ بزرگ و خفه‌ست
‫البته من هم از پول بدم نمیاد، ولی…
‫چیزهای مهم‌تری هم هست
‫این راهپیمایی مهم نیست، ‫جایزه‌ش هم قطعاً مهم نیست
‫چیه؟
‫این دیگه چه کس‌شعریه، گرتی؟
‫باشه
‫خب، از این زاویه بهش نگاه کنید
‫وقتی نظام حاکم ‫مردم رو گوشۀ رینگ گیر می‌اندازه
‫و بعد یه راه دررو نشون میده و میگه
‫«این تنها راه خلاصیتونه»
‫معلومه همه میرن سمتش
‫ما رو جوری بار آوردن ‫که باور کنیم این تنها راهه،
‫راهِ شرافتمندانه‌ست
‫بااینکه فقط ۵۰ نفرمون ‫تو قرعه‌کشی انتخاب می‌شیم،
‫تمام پسرهای کشور ثبت‌نام می‌کنن
‫بدون هیچ اغراقی میگم
‫همه ثبت‌نام می‌کنن،
‫بااینکه اجباری نیست،
‫چون دیگه کارد به استخونمون رسیده
‫این چیو نشون میده؟
‫چی؟
‫هیچ‌کس واقعاً خواهان همچین چیزی نیست
‫بدگفتن از راهپیمایی طولانی عاقلانه نیست
‫این کار مخالفته،
‫- مجازاتش… ‫- دستگیرم کن
‫می‌خوای دستگیرش کنی؟
‫فکر نکنم
‫نه، نه، اتفاقاً درست میگی، گرتی
‫ادعاشون اینه که ‫ثبت‌نام تو قرعه‌کشی اختیاریه
‫ولی کسی رو می‌شناسید ‫که تاحالا ثبت‌نام نکرده باشه؟
‫دقیقاً
‫ولی درمورد پول باهات موافق نیستم
‫بیکر درست میگه
‫شاید مهم‌ترین چیز نباشه،
‫ولی جایگاهش اون بالامالاهاست
‫آدم درست‌حسابی اگر پول دستش باشه
‫می‌تونه کلی کار خیر بکنه
‫آره، ولی چند تا آدم سرمایه‌دارِ خَیِّر می‌شناسی؟
‫به‌نظر من که اینها همه‌ش حرفه
‫وقتی من برنده بشم دیگه حرف نیست
‫من دقیقاً واسه همین اون پوله رو می‌خوام
‫سیگار؟
‫نه، نمی‌خوام
‫آره، من هم نمی‌کِشم
‫- گفتم یاد بگیرم ‫- هوم
‫آهای
‫آهای، نکتۀ ۱۰ رو یادت رفت؟
‫«نفستون رو هدر ندید.
‫اگه سیگاری هستید،
‫سعی کنید تو راهپیمایی طولانی
‫- سیگار نکِشید.» ‫- مهمه مگه؟
‫میشه خفه‌خون بگیری، اولسن؟
‫این دیگه چرنده، خدایی چرنده
‫کسشعر محضه. ‫کس دیگه‌ای نمی‌خواد؟
‫- من نمی‌کِشم ‫- بدش من، پسر
‫اوه!
‫مگه مذهبی‌ها هم سیگار می‌کِشن؟
‫هی، تو انجیل به توتون اشاره‌ای نشده
‫- واقعاً؟ ‫- باشه
‫- بذار فندک بگیرم ‫- جلوتو بپا، کیری‌خان
‫این بابا چشه، بچه‌ها؟
‫سلام، من هارکنسم
‫سلام، هارکنس
‫تو رِی گرتی‌ای، بچۀ همین ایالت. ‫شمارۀ ۴۷
‫- آره ‫- مک‌وریز، گردن‌کلفت، ۲۳
‫احتمالاً براتون سؤال شده که
‫چرا دارم اسم و شمارۀ همه رو می‌نویسم
‫نه، راستش، برام سؤال نشده بود
‫شاید چون با جوخه‌ها همکاری می‌کنی
‫من؟ نه، نه، نه
‫من دارم یه کتاب می‌نویسم، خب؟
‫یه کتاب درمورد راهپیمایی طولانی
‫- صحیح ‫- آره
‫کتاب درمورد راهپیمایی طولانی ‫از دید یه شرکت‌کننده؟
‫باهاش پولدار میشم
‫ببین، اگه برنده بشی، ‫خودبه‌خود پولدار میشی‌ها
‫آره، خب، گمون نکنم، ولی…
‫باز هم به‌نظرم می‌تونه ‫کتاب جالبی از آب دربیاد
‫« سرود ۳۰۸: زمین را شخم می‌زنیم ‫و بذر می‌پاشیم »
‫اخطار. اخطار، شمارۀ ۷
‫پام بدجور گرفته!
‫گوه توش. یالا، پسر. یالا
‫- اخطار، شمارۀ ۷… ‫- خیلی‌خب، کِرلی
‫- یالا ‫- اخطار دوم
‫- باشه، آروم بیا ‫- باشه. باشه
‫واینستا. سرعت رو هم کم نکن، باشه؟
‫باشه؟
‫بیا، وزنتو بنداز رو من
‫- وزنتو بنداز رو من ‫- از پسش برمیای، پسر
‫مسخره‌بازی درنیار، ادامه بده
‫- باشه. باشه ‫- خب؟ باید ادامه بدی
‫به حرف پیت گوش کن، خب؟
‫سعی کن ادامه بدی. ما باهاتیم
‫- ما باهاتیم ‫- یالا، ادامه بده
‫ادامه بده. آفرین
‫آفرین. زیر آفتاب داریم خوش می‌گذرونیم
‫- همه‌چی درست میشه، خب؟ ‫- داره وِل می‌کنه
‫- خب، خوبه. خب، خوبه ‫- آره. آره
‫باشه. می‌بینی؟ باید بهم قول بدی
‫- که ادامه میدی ‫- آره، قول میدم
‫- قول میدی؟ ‫- قول میدم
‫- قول میدم. باشه. باشه ‫- خیلی‌خب
‫- خیلی‌خب، روبه‌راهی دیگه؟ ‫- یالا، پسرجون
‫- آره، آره ‫- ردیفی؟
‫یالا. بیا، همراهم بیا
‫- باهام بیا ‫- آفرین!
‫- همراه من بیا ‫- آفرین، پسرجون!
‫- باهام بیا ‫- یالا، پسر
‫- سرعتمون خوبه ‫- یالا
‫سرعتمون خوبه. ‫همراه من بیا، خب؟
‫- ادامه بده ‫- یالا، کِرلی. آفرین
‫- ادامه بده، کِرلی ‫- یک، دو، سه، چهار
‫- آفرین، می‌تونی ‫- فقط ادامه بده
‫- یالا، جوون ‫- فقط ادامه بده
‫- می‌تونی ‫- باید با همین سرعت بریم
‫- خوبیم. یالا ‫- باید با همین سرعت بریم
‫یالا، پسر جون، می‌تونی، پسر
‫یالا، کِرلی. بیا، کِرلی
‫فقط من و توییم. بیا
‫- یالا، کِرلی ‫- سرتو بگیر بالا! سرتو بگیر بالا!
‫- یالا، کِرلی ‫- یالا، جوون!
‫- یالا، کِرلی ‫- آفرین، پسر
‫- یالا ‫- یالا، کِرلی، یالا!
‫می‌تونی! می‌تونی!
‫- اخطار، شمارۀ ۷ ‫- یالا!
‫- ادامه بده! بلند شو! ‫- اخطار سوم
‫- بلند شو، پسر‌جون! ‫- بلند شو، جوون! بلند شو!
‫خیلی نامردیه!
‫نامردیه!
‫خیلی نامردیه!
‫کیر توش!
‫- اخطار، شمارۀ ۴۷… ‫- گرتی!
‫- شمارۀ ۶… ‫- یالا!
‫- …شمارۀ ۲۳ ‫- نباید وایسیم
‫بجنبید، ادامه بدید
‫ادامه بدید
‫« راهپیمایی طولانی »
‫یکی از رفقامون از پا دراومد
‫بیاید با احترام ازش یاد کنیم و ‫شجاعتش رو تحسین کنیم
‫خیلی‌های دیگه هم از پا درمیان،
‫ولی هیچ‌کدوم به باشکوهیِ اولین نفر،
‫و آخرین نفر نخواهد بود
‫امروز، به یاد کِرلی قدم برمی‌داریم
‫بگید ببینم، پسرها!
‫به یاد کِرلی!
‫دقیقاً!
‫میگم، قضیه چیه؟
‫بین تو و سرگرد
‫درخواست قمقمه از طرف شمارۀ ۴۷
‫هی، چرا به اون کارباین دست زدی؟
‫گمونم واسه دفع چشم‌زخم
‫پسر گُلی هستی، رِی
‫باید بشاشم
‫بپایید، بچه‌ها!
‫می‌خوام بپاشم!
‫- چه مرگته؟ ‫- پسر
‫- ریخت رو کفشام! ‫- هی،
‫سرشو بگیر پایین بابا!
‫عجبا، مک‌وریز!
‫آخیش، خالی شدم
‫« ۲۷ کیلومتر »
‫هی
‫خسته شدی؟
‫نه
‫یه مدتی میشه که خسته‌ام
‫مگه خودت نیستی؟
‫ببین، رِی
‫همون‌جور که سرگرد گفت…
‫خط پایانی وجود نداره
‫کمرشکن‌ترین بازی روانی مسابقه همینه
‫- موافقی؟ ‫- مخالف نیستم
‫فقط، می‌دونی، دیگه دارم کم میارم
‫نمی‌دونم چقدر دیگه می‌تونم…
‫نه، نه، نه، رِی، رِی. بیخیال
‫همه‌ همین‌جوری فکر می‌کنن
‫ولی ببین، طرز فکر ما باید متفاوت باشه
‫ما تو فکر رسیدن به آخر خط نیستیم،
‫ما لحظه به لحظه پیش میریم
‫فقط به این‌که تا لحظۀ بعد دووم بیاریم
‫صحیح. الان باید به چی فکر کنیم؟
‫خب، این که راحته
‫فقط باید از این گرمای جهنمی ‫جون سالم به‌در ببریم
‫یا خدا
‫- آدم آب‌پز میشه ‫- دقیقاً
‫ببین، رِی
‫اون حرفت راجع‌به راهپیمایی طولانی
‫و اینکه هیچ‌کس واقعاً ‫خواهان همچین چیزی نیست…
‫خب؟
‫اون حرفو از کجا درآوردی؟
‫حرف… بابام بود
‫بابات عجیب باهوشه
‫آره، نظر خودم هم همینه
‫هی، فقط همین‌جوری ‫تاابد باهام برقص، رفیق…
‫تا هیچ‌وقت خسته نشم
‫می‌خوره به ستاره‌ها کف کفش‌هامون
‫سر و ته از ماه می‌شیم ما آویزون
‫شاعری، پیت؟
‫قدیم‌ها، خیلی دلم می‌خواست…
‫ترانه‌ساز بشم
‫ولی اون روزها گذشتن،
‫فعلاً اینجا گیر افتادم ‫و دارم برای تو شعر می‌بافم
‫امیدوارم خیلی بد نباشه
‫- اصلاً هم بد نیست ‫- هی، داداش
‫تو ریموند گرتی‌ای، درسته؟
‫من پیرسونم
‫مثل اینکه اونجا یکی خاطرخواهته
‫رِی، رِی، عاشقتم!
‫بیخیال بابا. دختره ۱۴ سالشه
‫عاشقتم، رِی!
‫شاید فقط امضاتو می‌خواد، همین
‫میگم، مگه تماشاچی‌ها
‫اجازه دارن بیان؟ ‫آخه تصویرمون از تلویزیون پخش میشه
‫گمشو بابا
‫بیخیال. این‌قدر بُرج زهر مار نباش، اولسن
‫پسره طرفدار پیدا کرده. ‫بذار کیفشو بکنه
‫- مرسی، پیت ‫- هی، از من خیلی تشکر نکن
‫ازت خوشم میاد،
‫ولی اگه بیفتی، بلندت نمی‌کنم
‫همه‌مون تو یه قایقیم، مگه نه؟
‫ضرر نداره هوای همدیگه رو داشته باشیم
‫می‌دونید چیه؟ ‫حرفمو پس می‌گیرم
‫میگن نباید تو راهپیمایی طولانی ‫رفیق پیدا کنی،
‫ولی کیرم توش. ‫از شما سه نفر خوشم اومده
‫حتی تو، اولسن
‫- گمشو ‫- نه، جدی میگم
‫آهای، رفاقت کوتاه بهتر از هیچیه، مگه نه؟
‫همینو می‌گفتم، پسر
‫حرف دل منو زدی
‫یالا، پسر. بیا عین سه تفنگدار باشیم
‫چطوری بشیم سه تفنگدار؟
‫- ما چهار نفریم ‫- دست‌بردار
‫تا وقتی که فقط خودمون بمونیم ‫پشت همیم
‫چطوره؟
‫- یکی برای همه! ‫- و همه برای یکی
‫نه. دوباره. بلندتر بگید
‫- یکی برای همه! ‫- و همه برای یکی!
‫- همینه! ‫- آره، عزیزم، می‌دونی…
‫- تو نه، تو نه ‫- تو باید…
‫خبر دارید صداتون مثل یه مشت جقیه؟
‫چیه؟ می‌خوای کیرمو بخوری، بارکوویچ؟
‫انگار خودت دلت می‌خواد ‫کیر منو بخوری، روانی
‫کیری!
‫پاهام حس عجیبی دارن
‫انگار عضله‌هام شل کردن
‫آروم باش
‫من هم چند کیلومتر پیش همین‌جوری شدم
‫درست میشه
‫اخطار. شمارۀ ۱
‫گوه توش
‫هی، پسر، اون یویینگه
‫داره عین بید می‌لرزه
‫اخطار. شمارۀ ۱. اخطار دوم
‫حتماً مشکل پزشکی‌ای چیزی داشته که نگفته
‫- هوی، برو عقب، بارکوویچ! ‫- هی!
‫بارکوویچ، برو کَشکِت رو بساب، جوجه. برو
‫اخطار. اخطار سوم. شمارۀ ۱
‫چرا کارشو تموم نمی‌کنن؟
‫هی، باید خوشحال باشید
‫شانس ما بیشتر شد. نه؟
‫مدام امیدوارم اون قسمتش راحت‌تر بشه
‫من از همین می‌ترسم
‫« ۴۰ کیلومتر »
‫« هوتر هیون: جذاب‌ترین زن دنیا »
‫احتمالاً واسه زندگی جای خوبیه
‫ای خدا، بیخیال جاهای خوب واسه زندگی
‫می‌دونی، اگه از این مسابقه ‫جون سالم به‌در ببرم،
‫اون‌قدر سکس می‌کنم ‫که کیرم کبود بشه
‫باشه
‫تو عمرم هیچ‌وقت ‫به اندازۀ الان نزده بودم بالا
‫- عجیب نیست؟ ‫- خیلی عجیبه
‫آره
‫- فقط یه کوچولو، نه؟ ‫- هوم
‫هی، حتی ممکن بود ‫به‌خاطر تو هم بزنم بالا، رِی…
‫البته اگه بوی کون ننم رو نمی‌دادی
‫هی، هی… می‌خوای یه…
‫- یا خدا… ‫- …از مسابقه حذف بشم…
‫- …بوی گند میده… ‫- …پسر
‫هی، لانگ دانگ سیلور منم
‫هفت دریا رو می‌کُنم
‫نه. سندباد
‫چی؟
‫منظورت سندباده. ‫می‌دونی، سندباد دریانورد؟
‫همون یارو که هفت دریا رو می‌گشت
‫نشنیدی که گفتم به تخمم هم نیست؟
‫- لانگ دانگ سیلور که تو… ‫- می‌خوام بکنم
‫…جزیرۀ گنج زندگی می‌کنه
‫- چی میگی؟ ‫- حرفت بوی…
‫- خوره‌ها رو می‌داد، می‌دونی؟ ‫- چی، من خوره‌‌ام
‫چون کلی کتاب‌متاب می‌خونم؟
‫- آره گمونم ‫- هی، هی…
‫به‌نظرت اخطارهای اون کونی پاک شده؟
‫باید شده باشه
‫چند وقته؟ سه ساعتی میشه
‫آره، اخطارهام پاک شده، لاشی‌ها
‫- باشه ‫- گوش‌هاش تیزه‌ها
‫میگم، اون چیه؟
‫این گوشت خام چرخ‌کردۀ گوزنه
‫منبع انرژیه
‫یا خدا
‫رد دادی، تفنگدار
‫همه رو میاری بالا
‫تو فرانسه بهش میگن استیک تارتار
‫- غذای اعیونیه ‫- هوم
‫البته فرانسوی‌ها اون‌قدرها باهوش نیستن
‫آره، رنوار و کامو احمق بودن ‫(نویسندگان فرانسوی)
‫ببین، کامو مامو نگاییدم،
‫ولی خبر دارم که اونجا ‫پای قورباغه می‌خورن
‫اصلاً تهوع‌آره
‫- هیچ هم نیست ‫- گویا مزۀ بال مرغ میده
‫- خدا ‫- درست میگی
‫-تُف… ‫- هی. ادامه بده، ادامه بده،
‫ادامه بده. راه برو. یالا
‫- آره، آره، آره ‫- من گرفتمت
‫خوبم. امان از این پاهای لامصب ‫که هِی شل می‌کنن
‫- باشه ‫- یه مدتی خوب شده بودها
‫ولی باز داره برمی‌گرده
‫نمی‌دونم چه کوفتی رو باید تنظیم کنم
‫شاید کمتر حرف بزنی حل بشه، رفیق
‫- سرعتت چنده، اولسن؟ ‫- آروم باش، خب؟
‫باشه
‫۵/۴
‫آره، من هم همین‌طور. شماها چطور؟
‫نیم کیلومتر بر ساعت کمش کنیم
‫- باشه ‫- تف توش
‫- پشمام ‫- آره، آره
‫آره، آره، خیلی خوب شد
‫واقعاً تفاوتش رو حس می‌کنم
‫- هی، من هم همین‌طور ‫- آره
‫- من هم ‫- من هم بهترم
‫ولی نباید خیلی با این سرعت بریم
‫راستی، پیت…
‫ماجرای زخمت رو تعریف می‌کنی؟
‫بیکر درست میگه. شاید بهتره…
‫خفه‌خون بگیریم
‫باشه
‫اوه
‫ای بابا، آشغال نریز دیگه، گرتی
‫- برو درت بذار، اولسن ‫- واسه لایۀ کیری ازون ضرر داره
‫گوه توش!
‫- لعنتی. هی، هی، هی ‫- یا خدا
‫عیب نداره. بیشتر بهت جیره میدن. ‫مشکلی پیش نمیاد
‫آره، ولی…
‫جیرۀ امروزم همین بود؛ آخه…
‫من به کنسرو گوشت حساسیت دارم. ‫همه‌ش افتاد
‫کیر توش
‫بدجور گشنمه
‫بیا، هنک
‫من که ازش خوشم نمیاد
‫ممنون، رِی
‫تفنگدار
‫میگم، پسر، می‌خواستم ازت بپرسم
‫رنک مخفف رنکلینه؟
‫مثل رنکلین دلانو روزولت ‫یا یه چیزی تو این مایه‌ها؟
‫رنک خالیه
‫آره، ولی مخفف چیه؟ یعنی…
‫فقط رنک
‫یعنی مامانت اسمتو گذاشته رنک؟
‫آره
‫عمراً. دادی دستم
‫اسمت رنکه؟
‫جلل‌الخالق، عمراً!
‫لابد مامانت نتونسته ‫با چوب‌لباسی سقطت کنه،
‫و باید یه جور دیگه ‫دق‌دلیشو سرت خالی می‌کرده
‫- رفیق! ‫- اخطار. شمارۀ ۵
‫یالا، کیری
‫می‌خوای رو قبرت برقصم؟
‫- اخطار. شمارۀ ۱۹ ‫- تا شب رو قبرت می‌رقصم
‫گندش بزنن. خیلی‌خب
‫- تمومش کنید ‫- بیخیال، رنک… نذار به کشتنت بده
‫کونی، دست از سر این بچه بردار. ‫وگرنه دماغت رو می‌کَنم
‫- و می‌کنم تو حلقت ‫- باشه، کله‌خر
‫یالا، بچه‌ننه
‫جنبۀ شوخی نداری؟
‫کیرم دهنت!
‫باشه. باشه
‫- راستی، رنک، یه چیز دیگه… ‫- ولش کن
‫گولشو نخور، رنک!
‫گمونم مامانت واسه ساک‌زدن
‫تو خیابون ۴۲ نیویورک تخفیف هم میده
‫می‌خواستم من هم برم یه فیضی ببرم
‫نظرت چیه؟
‫اخطار دوم. شمارۀ ۱۹
‫بلند شو، رنک
‫- بلند شو، رنک ‫- بلند شو، رنک
‫- یا خدا. یا خدا! ‫- بلند شو. بلند شو
‫- بلند شو! ‫- رنک بلند نمیشه
‫- بلند شو! ‫- بلند شو!
‫- اخطار. ۱۹ ‫- رنک، بلند شو، بلند شو
‫- اخطار سوم ‫- پاشو، رنک!
‫پاشو ببینم! هی!
‫کیر توش! بارکوویچ بی‌ناموس!
‫هوی، بارکوویچ
‫هوی، بارکوویچ!
‫دیگه انگل رو رد کردی،
‫- الان دیگه قاتلی! ‫- حق نداری به من…
‫- اخطار دوم ‫- …بگی قاتل، پسر. نه، نه
‫- شمارۀ ۵ ‫- من که نکشتمش
‫- حتی بهش دست هم نزدم ‫- تو اونو کشتی!
‫خودش پرید سمت من بابا
‫خفه‌شو. هی، ببین…
‫- اون پسره رو کشت ‫- کالی، تو شاهد بودی دیگه، نه؟
‫ما عین همیم، پسر. ‫می‌دونم دوست داری باهام حرف بزنی،
‫- من هم دوست دارم حرف بزنم ‫- من هیچیم شبیه تو نیستم،
‫- ما دوست داریم باهم… ‫- …مادرجنده
‫یه بار دیگه بگی، ‫صورتت رو با آسفالت یکی می‌کنم
‫تو اون بچه رو به کشتن دادی
‫گمشو! خب؟ کیرم دهنت
‫دهن همه‌تون
‫چرا برنمی‌گردی رو جنازه‌ش برقصی، ها؟
‫رو کمرش یه قر بده. ‫سرگرممون کن
‫من که می‌دونم اون زخمه ‫یادگاری ساک‌زدنه، صورت‌زخمی
‫به پروپای من نپیچ
‫لحظه‌شماری می‌کنم تا مغزت رو ‫کف آسفالت ببینم، بارکوویچ
‫می‌دونی، او‌ن‌موقع هورا می‌کِشم
‫آشغال بی‌همه‌چیز
‫هی، پسر. اون کلاغه رو ببین
‫ای بابا
‫کسشعر چه ترسناکه
‫میگما، هیچ‌کدوم‌تون هنوز نریدید؟
‫من دارم مدیریت می‌کنم ‫متابولیسم بدنم بیاد پایین
‫- کارِت درسته. میگما… ‫- اخطار، شمارۀ ۴۵
‫انگار جلوتر اوضاع خیلی خیطه
‫حال‌مون به‌هم‌خورد بابا
‫تو کتابم هم نباید بهش اشاره کنم
‫پتانسیل تجاریش به فنا میره
پتانسیل تجاری؟
‫آره، یعنی ظرفیت تجاری اثر، ‫اینکه چقدر مخاطب‌پسند…
‫خودمون می‌دونیم چیه، داداش
‫عه، باشه
‫خلاصه که
‫از بچه‌های جلو خبر رسیده
‫این یارو رونالد، شماره چهل‌وپنجه،
‫ناجور اسهال شده
‫اخطار، شمارۀ ۴۵
‫اخطار دوم
‫کثافت!
‫دِ یالا، ۴۵
‫راه بیفت! حرکت کن!
‫بجنب دیگه، آقا
‫یالا دیگه، داداش. ‫تمومش کن بره. معطل نکن.
‫اخطار، ۴۵. اخطار سوم
‫- کوفتی ‫- هوی، یابو!
‫- شلوار وامونده رو بکِش بالا و راه بیفت ‫- دِ یالا، پاشو، مردک
کثافت‌کاری شرف داره به مُردن
‫زود باش راه بیفت دیگه. بیا
‫ولش کن، بذار بریزه رو پاهات!
‫یالا دیگه
‫بیا
‫یا خدا
‫- لعنتی ‫- شتریه که در خونۀ همه می‌خوابه…
‫مگه اینکه زودتر بمیرید
‫ریدن تو سرنوشتِ ۲۰ نفرِ آخره
‫گوه نخور دیگه، استبینز!
‫چه فرقی داره آخه؟
‫دعا کنید فقط زودتر تموم شه بره
‫بهتون افتخار می‌کنم، پسرها. ‫شما تخمش رو دارید.
‫« ۵۷‏ کیلومتر » ‫با هر قدم، ‫کم نیارید و مردونگی‌تون رو
‫به رخ بکشید
‫آخه کجای دنیا
‫همچین فرصتی گیر آدم میاد؟
‫معلومه، هیچ جا
‫جایزه رو ببَرید
‫اولین شب داره از راه می‌رسه
‫برای خیلی از شما، آخرین شب عمرتونه
‫اما یادتون باشه…
‫با اراده، غرور و جاه‌طلبی،
‫طلوع خورشید رو می‌بینید
‫حالت خوبه، رفیق؟
‫آره، بدک نیستم
‫ببین، فقط باید تا صبح دووم بیاریم،
‫خب؟ میشه چیزِ بعدی‌مون…
‫لحظه
‫لحظۀ بعدی‌مون. دقیقاً
‫باشه
‫خیلی‌خب، قبوله
‫♪ شهرِ قشنگِ دوبلین ♪
‫♪ پُر از نگارِ سیمین ♪
‫♪ همون جا شد اولین ♪
‫♪ نگاهِ من به مالی مالونِ شیرین ♪
‫اخطار. اخطار، ۴۷
‫وای! قوقولی قوقو، شازده
‫پاشو که بی‌تو کارِ ما لنگه
‫ساعت چنده؟
‫۳:۴۵
‫ولی من که… من چیزه…
‫چند ساعته تو چُرتی، آره
‫ذهنت به بن‌بست خورده، دنبال راه‌دَرروئه
حیف که پاهامون راهِ دررو ندارن
‫والا من هم یه لحظه خوابم برد
‫عجیب نیست همچین چیزی؟
‫اصلاً با عقل جور درنمیاد، نه؟
‫راستش، حتی خواب هم دیدم
‫- جدی؟ ‫- آره
‫عه، خواب چی؟
‫خواب مامانم رو دیدم
‫آره
‫یادمه همیشه برام یه لالایی می‌خوند که
‫خیلی قشنگ بود، خب؟
‫- آره ‫- خوبه، ری
‫- آره ‫- ببین، همین چیزهاست که نمی‌ذاره کم بیاریم
‫- آره ‫- یالا
‫- آره، آره، آره ‫- از مامانت برام بگو
‫- اسمش چیه؟ ‫- مامان
‫برو بابا، خودت فهمیدی منظورم رو
‫جینی
‫جِنی؟
‫- جین + ای ‫- جِنی
‫جینی. مثل شلوار جین؛
‫کتان نه، جین؛ جینی
‫- آها ‫- آره
‫شرط می‌بندم خیلی خوشگله
‫می‌زنم تو دهنت‌ها
‫تو یکی خفه‌خون بگیر، پیرسون
‫- چطوری لالایی می‌خوند حالا؟ ‫- ببُر صداتو، پسر
‫- برو ردّ کارت بابا ‫- معلومه که خوشگله
‫- ای بابا ‫- خودم موقع شروع تو محوطه دیدمش
‫- عجیب رو اعصابی‌ها ‫- انگار همه امروز
‫- از دندۀ چپ پا شدن‌ها ‫- خدا شاهده
‫- دقیقاً ‫- گولۀ نمکی، اولسن
‫- خب بابا، خوشگل‌موشگله دیگه
‫دیگه نمی‌دونم غیرتی‌شدنت واسه چیه
‫امیدوارم یک، دو، سه‌تا اخطار بگیری
‫- پشمام ‫- اولسن، دست از
‫سرِ مامان‌ِ ملت بردار
‫دمت گرم، هارکنس
‫اخطار، ۴۶
‫اخطار اول
‫واقعیتش…
‫دیگه برام لالایی نمی‌خونه
‫- اخطار، شمارۀ ۱۱ ‫- می‌فهمی چی میگم؟
‫پیت، دلم براش تنگ شده
‫راستشو بخوای، ‫اصلاً فکرش رو نمی‌کردم
‫این‌جوری دلم هواشو بکنه
‫می‌دونی که باید برای دیدنش برنده بشی، ری؟
‫فکر کنم توی فری‌پورت ببینمش،
‫آخه اونجا می‌شینیم
‫- شمارۀ ۲۵، اخطار دوم ‫- خب؟ ولی خب…
‫فکر کنم تا اونجا دووم بیارم تمومه
‫آره
‫- آره ‫- کسی تو زندگیت هست، ری؟
‫آره، آره
‫آره، من…
‫والا مجبور شدم ‫به‌خاطر این قضیه تمومش کنم
‫- خلاصه که هیچی دیگه ‫- شمارۀ ۳۳
‫- چه بد، ولی عاقلانه بود ‫- اخطار دوم
‫آره، قبول دارم
‫- آره ‫- آره. خودت چی، پیت؟
‫زِیدمِید نداری؟
‫نه، ری
‫نه، ندارم
‫اخطار، ۴۷
‫- اخطار دوم ‫- اِی لعنت به من! لعنتی
‫نکنه خواب می‌دیدی کیرِ دوست‌پسرت تو حلقته؟
‫ها؟
‫بوی کباب به مشامت رسیده، بارکوویچ؟
‫شمارۀ ۱۲
‫نه، فقط بوی این میاد که از ترس ریدی به خودت، همین
‫اخطار اول
‫حالم از این مرتیکۀ گوساله به‌هم‌می‌خوره
‫آره، من هم
‫- راهتو برو ‫- ای وای
‫- اخطار، شمارۀ ۴۷. اخطار سوم و آخر ‫- یالا، ری، گوش کن
‫- فقط سه ساعت ‫- لعنتی
‫سه ساعت دووم بیاری، ‫اخطارهات پاک میشن
‫- یالا، فقط… ‫- اخطار، شمارۀ ۱۸
‫ببین، خفه شو، پیت. ببند دهنتو! زر نزن!
‫- اخطار دوم ‫- بسه، نمی‌خواد ادا دربیاری
‫انگار از خدات نیست از شرّم خلاص شی
‫می‌دونم تو هم یکی‌ای لنگۀ بقیه
وانمود نکن که دلت نمی‌خواد ‫یه گلوله خالی کنن تو مغزم!
‫اخطار دوم
‫فقط می‌خواستم هواتو داشته باشم
‫یالا، سریع‌تر، برادرها!
‫کی تخمش رو داره تا تهِ این گردنه با من بیاد؟
‫« شیب تند » ‫« کامیون‌ها از دندۀ سنگین استفاده کنید »
‫ببند گاله رو، الاغ روانی!
‫- کیر توش! کیری! ‫- تو می‌تونی ببندیش؟!
‫خیلی‌هاتون قراره رو همین تپه سقط شید
‫شاید بیشتر از نصف‌تون
‫شیش سال پیش هم همین‌جوری شد
‫- جمعاً بیست‌وهشت نفر ‫- گندش بزنن. سگ توش
‫- بجنب ‫- یوهو!
‫بفرما
‫شمارۀ ۸
‫شمارۀ ۴۳
‫بجنب، چهارچشم
‫امشب، شب مرگته
‫امشب، شب آخرته!
‫- یالا! ‫- اخطار آخر
‫شمارۀ ۴۱
‫شمارۀ ۳۰
‫یالا، اولسن!
‫اخطار آخر
‫به صبح نمی‌رسی، گرتی
‫صبر کنید! من خوبم! حالم خوبه!
‫آخ!
‫امشب کارت تمومه، گرتی
‫ببین کِی گفتم
‫امشب نفس‌های آخرته، مردک
‫اخطار آخر
‫عجله نکن، خوشگله. با خیال راحت بیا
‫مزخرف!
‫پشت سرت رو بیخیال، گرتی!
‫یه تفنگ بیخِ گوشِته، لاشی!
‫حسش می‌کنم!
‫داری وا میدی، نه؟
‫اسلحه گرفتن رو سرت، گرتی!
‫صدای من، آخرین صداییه که می‌شنوی، مردک!
‫چطوری؟
‫خوب نیستم. چشم‌هام میره
‫رفیق، تو می‌تونی
‫قمقمه‌ت رو خالی کن رو سرت
‫نه، تو رو خدا
‫آها، خودشه، آفرین
‫حالا فقط یه پاتو بذار جلوی اون یکی
‫- همین فرمون برو ‫- خیلی‌خب
‫خوبه، حالا پُرش کن
‫قمقمه، شمارۀ ۴۷، قمقمه
‫پول می‌گیری بهم شلیک کنی، ‫نه که منو دید بزنی، ننه‌سگ!
‫ری
‫رسیدیم بالای تپه
‫موفق شدیم
‫نه، نه، نه! شُل نکن
‫اصلاً و ابداً
‫راه برو
‫نفست جا میاد
‫پیت، اون حرفم ‫از تهِ دل نبود، خب؟
‫- بیخیال، پسر ‫- نه، بهت یه عذرخواهی بدهکارم
‫- گفتم بیخیال ‫- پیت، بهت یه معذرت…
‫نمی…
‫- چیزی نیست ‫- خیلی‌خب. باشه
‫گفتم که عیب نداره
‫باشه
‫میگم، می‌دونی که منظوری نداشتم دیگه؟
‫چیزی نیست
‫چیزی نیست. خودت رو خالی کن
‫باشه
‫- خربازی درنیار ‫- باشه
‫- سرعتت رو حفظ کن ‫- باشه
‫- همین‌جوری ادامه بده ‫- خیلی‌خب
‫مابقی‌شون چی؟
‫بقیۀ تفنگ‌دارها؟
‫تفنگ‌دارها حال‌شون خوبه
‫خیلی‌خب
‫راه برو
‫واینسا
‫تو می‌تونی
‫از پسش برمیای
‫« ۹۵ کیلومتر »
‫« ۹۵‏ کیلومتر » ‫« روز دوم »
‫سه‌تا شاخ کم داره تا
‫بشه خودِ ابلیس
‫باهام حرف بزن، پیت. دارم از حال میرم
‫به نظرت برنده میشی، ری؟
‫من…
‫باید برنده شم
‫همه‌مون باید بشیم
‫آره… آره، برای زنده‌موندن. ‫می‌فهمم، منتها…
‫من به دلایل دیگه‌ای باید برنده بشم
‫باشه. ولی به نظرت برنده میشی؟
‫نه، پیت
‫نه، فکر نکنم
‫تو چی؟
‫من دیگه حول‌وحوش ۱۱ دیشب
‫از خیرش گذشتم
‫راستش، تو تخیلاتم
‫داشتم فکر می‌کردم اولین نفر که ‫بیفته رو زمین،
‫سربازها اسلحه‌شون رو بگیرن سمتش،
‫ماشه رو بکشن،
‫جای گلوله، از لولۀ اسلحه‌شون ‫یه پرچم میاد بیرون که روش نوشته «بَنگ»
‫بعدش هم سرگرد داد می‌زنه میگه دوربین مخفی و
‫همه خوش‌وخرّم میریم خونه‌هامون
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫آره، پیت، می‌فهمم
‫آره
‫آره، یه‌کم طول کشید تا ‫حقیقت تلخ و بی‌رحم این ماجرا رو بفهمم
‫یا راه میری یا می‌میری…
‫به همین سادگی
‫اینجا بحثِ زورِ بازو نیست
‫اگه بود که شانسم بالا می‌رفت، ولی…
‫یه سری مادرها پای بچه‌شون که وسط باشه،
‫دست خالی یه ماشین رو بلند می‌کنن
‫مغزه، گرتی
‫نه خدا، نه آدم
‫یه چیزیه تو این مغز وامونده که
‫من ازش محرومم
‫دلم نمی‌خواد به هر قیمتی ‫از روی بقیه رد شم
‫گمونم وقتش که برسه،
‫وقتی دیگه نایی برام نمونده باشه،
‫خیلی راحت می‌شینم سرِ جام
‫ایشالا که داری چرند میگی، پیت
‫ولی قول میدم از بارکوویچ بیشتر دووم بیارم
‫این یه قلم رو می‌تونم
‫جفت‌مون می‌تونیم
‫چند نفر موندن؟
‫شنیدم دیشب ۱۴ نفر رو از دست دادیم
‫پس، فکر کنم ۱۸ نفر مونده باشن
‫داره خلوت میشه، ری
‫شانس‌مون از پنج درصد زده بالا
‫« ۱۰۸‏ کیلومتر »
‫سه ساعتت پُر شد؟
‫آره
‫ری، دیگه رسماً صبح شده‌ها
‫نمی‌خوای بگی؟
‫ریدم تو این ایالت
‫پُره از دار و درخت و شهرهای درِپیت
‫یه شهر درست‌حسابی ‫تو این خراب‌شده پیدا نمیشه؟
‫جالبیش همین جاست، کالی‌جان
‫ترجیح ما اینه جای دود و آلودگی، ‫هوای تازه تنفس کنیم
‫سو فالز کجاش دود داشت، غُربتیِ اسکل؟
‫راست میگی. دود نداره، فقط کُلی…
‫- چی بهش میگن، گُنده‌گوز داره؟ ‫- خیلی‌خب، بچه‌ها
‫بسه. بیاید مثل دوتا آدم متشخص حلش کنیم
‫هر کی اول مغزش بپاشه رو جاده،
‫باید اون یکی رو آبجو مهمون کنه، خب؟
‫- قبول؟ ‫- من آبجو دوست ندارم
‫دهاتیِ اُمل
‫یارو زده به سرش
‫والا خودت هم سیم‌هات اتصالی کرده، ری
‫گندش بزنن
‫امروز صبح، ‫دسته‌جمعی سیم‌هاتون قاتی کرده؟
‫صد میگم اولسن هم فیوز پرونده. ‫هوی، اولسن.
‫- هوی، هنک! ‫- آهای، بیخیال،
‫کوتاه بیا، مک‌وریز. بهش نپیچ
‫دیشب خیلی اذیت شد
‫الان هم حال و روز خوشی نداره
‫میگم، تو خوب خوابیدی؟ ها؟
‫آخه من یه دل سیر خوابیدم
‫هی، اولسن
‫یه‌کم با هم راه بریم؟
‫سیکتیر بابا
‫جان؟ چی؟
‫- چی گفتی؟ ‫- سیکتیـر. گفتم مرتیکه…
‫سیکتیر!
‫فقط می‌خواستم حال و هوا عوض بشه
‫اخطار
‫اخطار، شمارۀ ۴۹
‫پام
‫پام پیچ خورده
‫اخطار. اخطار دوم، شمارۀ ۴۹
‫ادامه بده، هارکنس! ‫فقط یه پاتو بذار
‫جلوی اون یکی پات. تو می‌تونی
‫هوی، گم شید ببینم!
‫هی، با شمام! میگم برید ردّ کارتون! ‫اینجا جای شما نیست!
‫چخه!
‫اخطار. اخطار سوم، شمارۀ ۴۹
‫اخطار آخر
‫از اینجا برید دیگه!
‫من… من می… می…
‫اِی کیرم توش! ‫کیرم تو این وضع سگی!
‫سگ تو همه چی!
‫زیادی دل‌نازکی، گرتی
‫آخرش همین کار دستت میده
‫جنابعالی هم همیشه لالی، ‫منتها همین که دهنتو باز می‌کنی،
‫فقط بلدی گوه بخوری!
‫آخرش هم یه همچین حروم‌زادۀ بی‌بُته‌ای
‫برندۀ این سیرک مسخره میشه
‫بیچاره هارکنس
‫طفلی هارکنس
‫می‌خوای یه مرثیه براش بنویسی، کسخل؟
‫اصلاً می‌دونی چیه؟
‫در وصفش یه آهنگ بساز، آقای ترانه‌ساز
‫تو هم بیا برو تو کونم، قاتل
‫یه بار دیگه بهم بگی قاتل، جرت میدم
‫حرف دهنت رو بفهم، مردک
‫من که می‌فهمم. تو آدم باش، مرتیکه
‫عه؟ نباشم می‌خوای چه گوهی بخوری؟
‫به حسابت می‌رسم، خارکُسه
‫فهمیدی؟
‫ری…
‫خوبی؟
‫خب…
‫گمونم وضعم از هارکنس بهتره
‫خوبه، ری
‫یادت نره، باید تکلیف خودتو روشن کنی
‫آهای، هنک
‫شرمنده به پر و پات پیچیدم، داداش
‫جدی میگم
‫به خودتون یه دست مریزاد جانانه بگید، بچه‌ها
‫آره
‫‏۱۶۱ کیلومتر راه اومدید
‫رسماً شاهکار کردید!
‫ « ۱۶۱‏ کیلومتر »
‫ادامه بدید. جایزه در انتظارتونه
‫آخه چطوری این بشر ‫همیشه اینقدر تر و تمیزه؟
‫اصلاً آدمیزاد هست؟
‫کار خاصی نمی‌کنه
‫سرگرد شب‌‌‌ها بعد شام می‌خوابه
‫حتی دوش هم می‌گیره
‫بی‌انصافیه
‫ربطی به انصاف و غیرِ انصاف نداره
‫چطوری، بی‌ناموس؟
‫مرتیکۀ دوزاری
‫داری سرما می‌خوری، استبینز؟
‫از خداته دیگه، نه، گرتی؟
‫حساسیت فصلیه
‫به بهار حساسیت دارم
‫پشمام! داره در میره!
‫- اخطار، شمارۀ ۳۱ ‫- پسر! اینجا رو نگاه!
‫جون! قشنگ خواب از سرم پرید!
‫« ۱۶۶ کیلومتر »
‫آخ!
‫آخ که تموم زندگیم رو میدم ‫فقط یکی پاهام رو ماساژ بده
‫اگه من ببرم،
‫اگه ببرم‌ها، به خدا قسم،
‫شاید وسوسه شم بهشون بگم
‫یکی رو بیارن همین‌جا وسط جاده ‫پاهام رو ماساژ بده
‫جدی میگی، بیکر؟
‫نه بابا. معلومه که نه
‫یکی از اون چیزها می‌خوام
‫اسمش چی بود؟
‫- از اون موشک فضایی‌ها ‫- آها
‫آره، که باهاش برم کرۀ ماه
‫- آره ‫- آره، همیشه دلم می‌خواست
‫برم ماه
‫هر جا غیرِ اینجا بهشته
‫والا همچین هم آرزوی بدی نیست‌ها، بیکر
‫یادتونه یه پسره آرزو کرده بود ‫چیز داشته باشه…
‫یه فیل دست‌آموز؟
‫آره
‫آره، آخرش هم بهش دادن
‫آره
‫با زین و کل دم‌ودستگاه آوردنش
‫اون هم پرید روش رفت خونه
‫آره
‫واقعاً هر چی بخوای، بهت میدن
‫واسه همینه که میگم می‌خوام برم ماه دیگه!
‫من خودم ده‌تا دافِ لخت می‌خوام
‫ای بابا، زنده‌ای که. ‫دیگه ازت قطع امید کرده بودم.
‫نه بابا، خوبم من
‫می‌خوای با ده‌تا داف چه گوهی بخوری آخه؟
‫مگه نگفتی دیگه آدم شدی، مک‌وریز؟
‫آرزوت خیلی تخمیه، اولسن
‫کجاش تخمیه؟
‫نکنه کونی‌مونی‌ای؟
‫نه، اصلاً بحثِ این نیست، اولسن
‫آقا، من میگم برنده که بشیم،
‫کُلی پول گیرمون میاد
‫دیگه هر وقت عشقت کشید،
‫خرج می‌کنی ده‌تا دافه بیان حضورت
‫به نظر من،
‫آدم باید چیزی رو آرزو کنه که
‫نشه با پول خریدش
‫نه، نمی‌خوام پول خرجِ
‫دَر و داف کنم. چندش‌بازیه
‫ببین، در جریانی که اگه به آرزوت برسی،
‫به‌هرحال یکی باید ‫خرج اون ده‌تا داف رو بده که
‫برات لخت بشن دیگه؟
‫آها، به اینجاش فکر نکرده بودم. عجب
‫- معلومه که نکردی ‫- پشمام
‫آرزوی خودت چیه، مک‌وریز؟
‫واقعیتش، چندسالی می‌شد که فقط
‫یه آرزو داشتم، منتها…
‫ولی این چند روز، ‫همه چیز رو عوض کرد
‫مِن‌بعد، آرزوی من اینه که ‫این راهپیمایی دوتا برنده داشته باشه
‫چون این‌جوری… سال‌های آینده،
‫ملت می‌تونن امیدوار باشن که ‫شاید رفقاشون هم زنده بمونن
‫عمراً همچین چیزی رو قبول کنن
‫حالا من زورم رو می‌زنم
‫- قشنگ بود، پیت ‫- گمشو بینم
‫نه، شوخی نمی‌کنم. جدیِ جدی‌ام
‫لعنتی، خیلی آرزوی قشنگیه
‫به نظر من که بهترین آرزو ‫همینه که ده‌تا داف سفارش بدی
‫- ای خدا ‫- تو چی، گرتی؟
‫نه، من نمیگم
‫آخه مثل آرزوی تولده
‫- بیخیال بابا ‫- بگم، نتیجۀ عکس میده
‫بگو دیگه. بگو، گرتی. یالا
‫شانسِ برنده شدنت،
‫یا اصلاً برنده‌شدنِ هر کدوم از ما،
‫نزدیک به صفره. چه اشکالی داره؟
‫شانس‌مون هِی داره بیشتر و بیشتر میشه
‫تازه،
‫امروز خیلی هم سر حالم، پس…
‫اوه!
‫- نیگاش کنید ‫- بله
‫باز هم نمی‌دونم. چندتاییم الان؟
‫خب، یک، دو، سه، چهار، پنج، شش
‫گمونم ۱۴ ۱۵ نفری بشیم. نمی‌دونم
‫دیگه شانس‌مون اون‌قدرها هم کم نیست
‫اَه، دیگه حال نمیده
‫مزه‌ش رفته
‫منظورت آدامسته؟
‫- یا خدا، تف کن بابا ‫- حالم به‌هم‌خورد
‫چیکار کنم خب؟
‫تا ناموس خرافاتی‌ام
‫یه حسی تهِ دلم میگه
‫هر چقدر این آدامس دووم بیاره، ‫من هم دووم میارم
‫تموم بشه، من هم کارم تمومه
‫رفیق نیمه‌راه نیستیم، ‫من و آدامسم تا آخرش باهمیم
‫نمی‌دونم عُق بزنم یا کَف برات، اولسن
‫نه، نه، نه، بحث رو
‫- عوض نکن، گرتی ‫- نه بابا، نمی‌کنم
‫مگه نمیگی به‌خاطر پولش نیومدی؟
‫یه چیزی بگو حداقل. ‫برای چی اومدی پس؟
‫ببینید، فقط یه چیز میگم
‫دلم می‌خواد آرزوم یه چیزهایی رو تغییر بده
‫می‌گیرید چی میگم؟ ‫مثلاً کاسه‌کوزۀ اینها رو جمع کنه
‫شما نمی‌توانید آرزویی کنید که
‫باعث تغییر در سیاست‌ها و
‫- رویه‌های ایالتی شود ‫- ای بابا، اولسن
‫- نه، منظورم چیزه… ‫- قانون شمارۀ…
‫حرفم اینه که… می‌خوام بگم، داداشم
‫نمیگم آرزوم مستقیم یه قانون رو عوض کنه
‫می‌خوام زمینه‌ساز یه سری تغییرات بشه
‫- منظورم غیرمستقیمه ‫- چی تو سرت می‌گذره، گرتی؟
‫با ما احساس غریبگی می‌کنی؟
‫هوی، تو یکی ببند گاله رو، قاتل
‫برو جای دیگه بساط کن، مردک
‫هی، بلندبلند
‫این حرف‌ها رو نزنید آقا
‫سرگرد بشنوه،
‫میده دخلت رو بیارن‌ها
‫نه، می‌دونم
‫فقط…
‫نمی‌دونم. تا دو روزِ آینده،
‫یا می‌میرم یا می‌برم
‫پس تا وقتی می‌تونم، چرا لال‌مونی بگیرم؟
‫راست میگه‌ها
‫همچین هم بیراه نمیگی، گرتی
‫- کیرم تو راهپیمایی ‫- آها، حالا شد، پیت
‫- آره، کیرم تو سرگرد! ‫- ایول
‫- کیرم تو راهپیمایی! ‫- کیرم تو راهپیمایی!
‫- ایول، کالی! ‫- کیرم تو سرگرد!
‫- دِ یالا، بیکر، نظر تو چیه؟ ‫- کیرم تو راهپیمایی!
‫تو چی، پسر؟
‫- لعنت به راهپیمایی ‫- کیرم تو راهپیمایی
‫- لعنت به راهپیمایی ‫- آره، لعنت به راهپیمایی
‫- بچه‌ها، یه چیزی بگید! ‫- باریکلا، داشم!
‫ای بابا، بجنب دیگه. اولسن، ‫الان وقت خایه‌کردن نیست
‫خریته با سرگرد در بیفتیم
‫کیرم دهنِ سرگرد! ‫کیرم تو راهپیمایی!
‫ای دهنت، استبینز
‫خب، تهش می‌خواد خلاصم کنه دیگه
‫از این بدتر دیگه چیه؟
‫- کیرم تو راهپیمایی! ‫- آره، کیر تو راهپیمانی
‫کیرم دهن سرگرد و سربازهای تن‌لشش!
‫آ باریکلا
‫- کیرم دهنت! ‫- آره! کیرم تو راهپیمایی!
‫کیرم تو راهپیمایی!
‫- آره ‫- کیرم تو راهپیمایی!
‫- کیر تو راهپیمایی! ‫- آره! کیرم تو راهپیمایی!
‫کیرم تو راهپیمایی!
‫- کیر تو راهپیمایی! ‫- کیر تو راهپیمایی!
‫- بنازم! همینه!
‫کیرم دهن سرگرد!
‫- کیرم تو راهپیمایی! ‫- اوناهاش!
‫- کیرم تو راهپیمایی! ‫- آره، کیرم تو راهپیمایی!
‫سرگرد، منو نگاه! کیرم دهنت!
‫وای، پیت
‫نمی‌… نمی‌خوای یه‌کم بخوابی؟
‫می‌خوای من…
‫نه
‫تو بخواب
‫مرسی، پیت
‫« ۲۳۲ کیلومتر »
‫« روز سوم »
‫خب، از جات تکون نخور، پیت
‫کیری
‫خیلی‌خب، نندازیش‌ها، باشه؟
‫- توپ‌بازی کنیم؟ ‫- آماده؟
‫- بنداز بیاد ‫- باشه
‫بگیر
‫- اخطار، شمارۀ ۶ ‫- ایول. بگیر
‫- وای ‫- آهای، آرت. مراقب باش!
‫- آروم، آرت. دهنت سرویس ‫- برگام
‫خیلی لفتش نده
‫- دِ یالا ‫- شُل نکن
‫- تموم نشد؟ ‫- اخطار دوم
‫- نه، هنوز بلند نشده ‫- شمارۀ ۶
‫پاشو، آرت
‫کثافت‌بازیه به‌خدا
قیچیش کن دیگه، داداش
‫خودت اسلحه بذارن بیخ گوشِت ببینم ‫می‌تونی...
‫چته؟ حتماً باید اسلحه بگیرن بالا سرت که
‫بیخیال ریدن بشی؟ عجبا
‫لعنتی!
رکورد دست‌به‌آبم رو شکوندم
‫مجلۀ نیویورکر می‌آوردی، حوصله‌ت سر نره
‫اصلاً نمی‌تونم خودم رو نگه دارم
‫ببین، خیلی‌ها اینجوری‌ان که
‫هفته‌ای یه بار روده‌ها رو تخلیه می‌کنن
‫ولی من روزی یه‌بار رو باید برم
‫اگه روزی یه دفعه قضای حاجت نکنم،
‫مُلّین می‌خورم
‫کلاً زندگی با سه‌تا چیز می‌ارزه
‫شیکم سیر،
‫سکس خوب و
‫دستشویی بی‌دردسر
‫همین و بس
‫اولسن آدم حسابیه
ولی این اصطلاحات قلمبه‌سلبمه چیه؟
جاش بگی میرینم خدا قهرش میاد؟
همیشه ترجیح میدم تا می‌تونم
عفت کلامم رو حفظ کنم
‫خب، تا جایی که می‌دونم تو انجیل ننوشته هرکی بگه «گوه» میره جهنم
‫تو چی، ری؟
‫من هم نشنیدم
‫خب… بحث بایدها و نبایدها نیست
‫فقط، راستش…
‫حرفم اینه که تو انجیل…
‫- انجیل میگه… ‫- می… میشه…
‫ببخشید، میشه بری یه ورِ دیگه؟
‫بوی گند میدی
‫مقصر هم خودت نیستی‌ها. ‫وقت نشد خودت رو تمیز کنی
‫ولی خب، انصاف نیست ‫ما هم به پای تو بسوزیم که
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫- شرمنده، آرت ‫- می‌خوامت. دوستت دارم
‫- آره، دوستت داریم، آرت ‫- قربونت
‫فقط برو… ببین، چیز کن…
‫یه دو سه کیلومتر ازمون فاصله بگیر. خب؟
‫خب، ری، تنها شدیم
‫نمی‌خوای بگی؟
‫بین خودمون بمونه‌ها، پیت
‫قول شرف میدم، رفیق. ‫من سرم بره، قولم نمیره
‫جونم برات بگه که، بابام…
‫بابام قهرمانم بود
‫و…
‫همیشه می‌خواست ‫چیزهایی رو بهم نشون بده که
‫راستشو بخوای، سرش رو به باد می‌داد
‫از کتاب‌های نیچه و
‫کی‌یرکگور گرفته تا
‫مارک تواین و کامو و موسیقی…
‫موسیقی‌های بی‌پروا و بی‌مثال
‫- آره ‫- کلاً…
‫کلاً همچین آدمی بود
‫یه آدم سرکش و
‫اینها…
‫چی بگم والا. ‫من تشنۀ دنیای قدیم بودم و
‫بابام هم سیرابم کرد
این کسشعرها که غیرقانونیه
‫آره، گمونم خیال می‌کرد ‫تونسته نظام رو دور بزنه
‫به خیالش محتاط پیش رفته بود، منتها…
‫♪ شهرِ قشنگِ دوبلین ♪
‫♪ پُر از نگارِ سیمین ♪
‫♪ همون جا شد اولین ♪
‫♪ نگاهِ من به مالی مالونِ شیرین ♪
‫بابا، میشه
‫توب بیسبال رو بهم بدی؟
‫دقیقاً بغل‌دست چرخ خیاطیه
‫همون جا… مرسی
‫دستت درد نکنه
‫- بابا؟ بابا؟ ‫- ویلیام، چیکار کردی؟
‫چیکار کردی؟
‫- بابا؟ ‫- چه خبر شده؟
‫ویلیام؟
‫ویلیام، جریان چیه؟
‫تو دلش هیچی نیست!
‫به‌خدا تو دلش هیچی نیست!
‫آقای ویلیام گرتی،
‫شما به جرم خیانتی بزرگ
‫به واسطۀ نگهداری و ترویج ‫موارد و ایده‌های ممنوعه
‫متهم و محکوم شده‌اید
‫آیا به حکومت، نظام و
‫- به جوخه‌ها… ‫- خواهش می‌کنم
‫همین جا و همین حالا در این خیابان و
‫مقابل خانوادۀ خود، ‫سوگند وفاداری یاد می‌کنی یا
‫خواستار حذف آنی هستید؟
‫هنوز وقت داری برای پسرت ‫الگوی خوبی باشی
‫هنوز فرصت هست شرافتمندانه انتخاب کنی
‫تصمیم با خودته
‫خیر، جناب
‫یا خدا
‫هرگز چنین سوگندی نمی‌خورم
‫ای خدا. ای خدا!
‫- موفق باشید، آقای گرتی ‫- نه!
‫- در پناه حق ‫- نه!
‫هیچ‌وقت یادت نره کی هستی، ری
‫وای من
‫واقعاً متأسفم
‫عیب نداره. تموم شد و رفت
‫نه، ری، هیچم تموم نشده
‫آره، راست میگی. تموم نشده
‫به‌خاطر همینه که می‌‌خوام بکُشمش
‫- نه ‫- بله
‫چطوری؟ ری، نمیشه که آرزو کنی بمیره
‫یه آرزو دارم. ‫آرزویی که وقتی برنده بشم،
‫بهم توانایی انجام این کار رو میده
‫اون‌موقع که درست روبه‌روش وایسادم
‫چی؟
‫آرزوم یه اسلحۀ کارباینه
‫اسلحه؟
‫قانوناً مجبورن یکی بهت بدن
‫آره، من هم همون جا کار رو تموم می‌‌کنم
‫جلو چشم همه
‫ولی قبلش باید برنده بشی
‫آره، ولی مطمئن باش، پیت
‫هیچ‌کس به اندازۀ من نمیخوادش
‫هیچ‌کدومِ اینها، ‫به اندازۀ من اینو نمی‌خوان
‫آره، من سر اونش حرفی ندارم، رفیق، منتها…
‫ببین، خداشاهده بابام آخرین آدمی بود که
‫تو این دوره، سرش به تنش می‌ارزید
‫حاضر بود تموم دار و ندارش رو وسط بذاره
‫تا دنیای قدیم رو نشونم بده
‫حالا نوبت منه که یه قدمی بردارم تا
‫رؤیایی که برای این دنیا داشت رو ‫برآورده کنم
‫- آره، ولی، ری… ‫- پیت، فرصتش رسیده
‫سر این اژدهای تخمی رو از تنش جدا کنم
‫ری…
‫اون ترجیح داد تنهات بذاره
‫کجاش قهرمان‌بازیه؟
‫گرتی، اصلاً می‌‌فهمی کُشتن یه آدم
‫چقدر کار سختیه؟
‫من یه گوزن کُشتم، ‫عذاب وجدان داشت پاره‌م می‌کرد
‫آدم‌کُشی فقط
‫از یه قماش برمیاد
‫من هم میشم از همون قماش
‫گریه‌داره واقعاً
‫این جماعت از دیدن قشنگی‌های این دنیا
‫- محرومن ‫- از کدوم قشنگی حرف می‌‌زنی؟
‫آسمون، درخت‌ها، پرنده‌ها
‫لعنتی، همه‌چی، رفیق
‫می‌دونی دیگه چی قشنگه؟
‫ما
‫چون رفاقت‌مون واقعیه، مگه نه؟
‫پیت، چه فرقی می‌‌کنه؟
‫چه سه ساعت وقت داشته باشیم، ‫چه سه روز، چه سی سال،
‫این لحظه، همین لحظه‌ست که
‫مهمه، داداش
‫بگو
‫همین لحظه. همین لحظه‌ست که مهمه
‫آره. معلومه که آره، تفنگدار
‫ولی واقعاً مهم نیست‌ها، قبول داری، پیت؟
‫چون این لحظه هم که بگذره،
‫همچنان به خون این حرومی تشنه‌ می‌مونم
‫منطقیه
‫ولی اینو بفهم، حتی اگه موفق بشی هم
‫- بهت رحم نمی‌کنن ‫- از کجا معلوم؟
‫داری میگی برنده. کسی نمی‌دونه چی میشه
‫پس مامانت چی؟
پای مامانم رو نکش وسط، پیت
پس مامانت چی؟
خبر داره؟ - نه، خبر نداره -
این قضیه خیلی فراتر از من و مامانمه
پیت، اون خوک‌صفت‌هایی که اونجا نشستن رو می‌بینی؟
اونجا نشستن به امیدِ اینکه
.مغزمون رو کفِ آسفالت ببینن، پسر براشون فرقی نداره مغزِ کی باشه
بستگی داره از چه دیدی بهش نگاه کنی
با دقت نگاه کن
دیدی؟ اونها یه خانواده‌ن و از تهِ دل همدیگه رو دوست دارن
نمیشه چون تو مغزشون خوندن که
،این کارِ درستیه ازشون خُرده بگیریم
اونم وقتی که خودمون باهاشون فرقی نداریم
می‌دونی چیه، رِی؟
،اگه اون خانواده رو باور نداشته باشی
آرزوت هم پشیزی ارزش نداره
،اگه به عقیده‌ت ارزش نجات‌دادن ندارن
،همون بهتر که همین‌الان بگیری بشینی
…و بذاری آب‌کِشت کنن، چون
…رِی، انتقام
انتقام که نشد دلیل
اون منظره رو می‌بینی؟
واسه‌ش باید خدا رو شکر کنی
داداش داری، رِی؟
نه
من هم همین‌طور
پایه‌ای یه مدتی با هم قدم بزنیم؟
آره
آره، پایه‌م، پیت
اخطار، شمارۀ ۴۷
هی. ترسیدم
‫« ۲۷۳ کیلومتر »
اخطار. اخطار اول، شمارۀ ۴
کمک
تو رو خدا، پاهام. کمک
پاهام. خواهش می‌کنم، کمک کنید
تو رو خدا
اخطار، شمارۀ ۴ - !آهای -
اخطار دوم
اخطار، شمارۀ ۴
اخطار سوم و آخر
یعنی چی؟
اون دیگه کدوم خریه؟
ترسلر. همون پسره که رادیو داشت
اخطار. اخطار سوم، شمارۀ ۲۴
کیر توش، پسر - خدایا، می‌خوام برم خونه -
عیسی‌مسیح، می‌خوام برم خونه
می‌خوام برم خونه - کیر توش -
.می‌خوام برم خونه می‌خوام برم خونه
« دفعۀ بعد با قطار برید » « راحتی و آرامش »
‫« ۳۲۳ کیلومتر »
گرتی
گرتی، خسته‌ای؟
خسته‌م؟
آره، یه‌کم خسته‌م
هلاکی؟
چیزی نمونده
نه
هلاک نیستی
هنوز نه
اصلاً چرا باهات صحبت می‌کنم، پسر؟
انگار دارم با دیوار حرف می‌زنم
اولسن هلاکه
دیگه جونی واسه‌ش نمونده
با این سرووضع خیلی خایه داری که
درمورد اولسن صحبت می‌کنی
ریده به خودش
بوش رو حس می‌کنی؟
حتی من هم بوش رو می‌فهمم
می‌خوای به چی برسی، داداش؟
چرا از رفیق دهاتی‌ت، آرت بیکر، نمی‌پرسی؟
،هرکه طاووس خواهد
جور هندوستان کشد
حواست به اولسن باشه
،خودشم هنوز نمی‌دونه
ولی دیگه علاقه‌ای به طاووس‌ها نداره
اولسن؟
هنک؟
اولسن؟
.اولسن، ساکت نمون، داداش چی شده؟
آهای، آهای
هنک، باهام صحبت کن
استبینز گیرِ سه‌پیچ داده به بوقلمون‌ها و هندوستان
…من که نمی‌فهمم چی میگه، ولی
تو خوبی؟
ردیفی؟
یه چیزی بگو
بهشت
پُر از علفه
!هنک. هنک - اخطار، شمارۀ ۴۶ -
آهای - ،آهای، واینستا -
!هنک - !آهای، هنک -
.اولسن، یالا راه برو
!راه برو، داداش، بجنب
!اولسن، کسکش رو بکُش - !لطفاً -
!یالا. نه
نه، نه، نه
اخطار دوم، شمارۀ ۴۶ - !آرت -
!هنک! هنک
اخطار، شمارۀ ۶ - !مادرجنده‌ها -
!آرت! برگرد اینجا، آرت - آرت، همین‌الان -
!برگرد اینجا - آرت، اون مُرده -
آخه چرا خلاصش نمی‌کنن؟
تیر زدن تو شکمش - !آرت، برگرد اینجا -
می‌خوان بذارن از خونریزی بمیره
عمداً این کار رو می‌کنن تا
ما خیالِ قهرمان‌بازی به سرمون نزنه
هنک. هنک. هنک، رفیق
رفیق، رفیق. نه، نه، نه - اخطار دوم، شمارۀ ۶ -
…چرا آخه
آهای، یالا. چرا این کار رو کردی؟
اخطار، شمارۀ ۴۷
!رِی! رِی
…آرت - چرا این کار رو کردی؟ -
اشتباه کردم - !آرت، بلند شو، مرتیکه -
اشتباه کردم
چرا؟ - اشتباه کردم -
.نه، من پیشتم من اینجام، رفیق
.اون مُرده …آرت، همین‌الان
!همین‌الان از جات بلند شو
!بهم شلیک کنید! هنک، نه، نمی‌تونی
!یالا. اون مُرده. مُرده
!نه، نه
متأسفم، اولسن
!اشتباه کردم
چه مرگته؟ - !متأسفم -
!اون دیگه مُرده! نمی‌شد نجاتش داد - !اشتباه کردم -
چته؟ از جونت سیر شدی؟
!اشتباه کردم
گرتی، نتونستم نجاتش بدم، پسر
می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم
!نتونستم نجاتش بدم، گرتی - می‌دونم -
!آرت! اشتباه کردم - می‌دونم، می‌دونم -
متأسفم
…نتونستم - می‌دونم -
!نتونستم نجاتش بدم - بس کن -
تمومش کن، عیب نداره
کار خوبی کردی
نه، پسر - کار خوبی کردی -
اسممو صدا زد - می‌دونم. تمومش کن -
بهم نیاز داشت
می‌دونم، می‌دونم
‫« ۳۳۶ کیلومتر »
‫« روز چهارم »
کاشکی یکی از اون دیوث‌ها رو میزد
هنوز تو کَتم نمیره اولسن همچین حماقتی کرد
با اون دهن نجست اسمشو نیار
،بی‌سروصدا تسلیم نشد
واقعاً دست‌مریزاد بهش
من هم باهات موافقم - خب پس چی میگی؟ -
زن داشت
زر مُفته
راست میگم
وقتی رسیدیم به چندتامون گفت
بچه‌ها کلی دست انداختنش
فقط همون متأهل بود
فقط اون زن داشت
تازه نکتۀ جالبش اینجاست
اسمش کلمنتاینه
مثل همون آهنگه
،خیلی‌خب، رفقا
،بیاید همین‌الان یه عهدی با هم ببندیم
،هرکی بُرد باید یه دستی به زنش برسونه
نظرتون؟
حق گفتی، پیت
چه دستی؟ مگه من باعث شدم
زنه بیوه بشه؟ می‌گیری چی میگم؟
،ببین، پول یا هرچی
فقط واسه این‌که کمک‌حالش بشیم، باشه؟
به‌نظرم فقط می‌خوای ادای
آدمای دلسوز رو دربیاری - تمومش کن دیگه، پارکر -
بیخیال
می‌دونم دلت اونقدرهام از سنگ نیست
باز بگو من واسه‌ت هیچکار نکردم، مک‌وریز
بنازم داداش
تو چی، بیکر؟
اخطار، شمارۀ ۲۳ - هستی؟ -
باشه
یالا. بنازم
تو چی استبینز؟
چرا که نه؟
زنده‌باد تیم
حالت خوبه؟
نه، حالم خوب نیست
کار خدا رو می‌بینی؟
،ده ساله مریض نشدم
اون‌وقت بدنم تصمیم می‌گیره که
دقیقاً تو همین چند روز مریض بشه
انگار شوخیش گرفته
بهش میگن قضای روزگار
آره، می‌دونم قضای روزگار چیه
ولی باعث نمیشه پا پس بکِشم
هنوزم قراره برنده شم
!کیر توش
آهای، آم
چرا دوستت از من نپرسید که
دلم می‌خواد به زنِ هنک کمک کنم یا نه، می‌دونی؟
،خب، آم
آخه دلم می‌خواست از من هم بپرسید
مگه من گفتم
رو من حساب نکنید؟
نه، همچین حرفی نزدی. نه
لعنتی، پسر
گمونم شروع خوبی با شماها نداشتم، می‌دونی؟
اگه منو بشناسید می‌بینید اونقدرهام آدم بدی نیستم
…فقط
خیلی دوست و رفیق ندارم، می‌دونی؟
،تو مدرسه هم همیشه تنها بودم
گمونم منظورم اینه که
،همیشه همون اول کاری گند میزدم
…ولی - خیلی‌خب -
…گندش بزنن. منظورم اینه
آدم تو همچین شرایط قاراشمیشی
چندتا رفیق لازم داره، نه؟
آره
…ببین، داداش
اون پسره، رنک
آره - پسر -
دلم نمی‌خواست بمیره، می‌دونی؟
…من هیچوقت… آخه
…کیر توش، فقط
اون لحظه مُدام
تو سرم تکرار میشه، پسر
.دیگه نمی‌کِشم، داداش …فقط
،واقعاً… متأسفم، داداش
…من - آره -
تقصیر من که نبود، بود؟ -
آره - تقصیر من نبود، نه؟ -
نه. نه
خیلی‌خب - تقصیر تو نبود. خب؟ -
خب… الان چی می‌خوای، گری؟
می‌خوای… می‌خوای
تو هم عهد ببندی؟ - ،آره، آره، آره -
منظورم همین بود - باشه. باشه -
آره - باشه. خب -
به زنیکه، به زنیکه میگم که
اون‌قدر بهت پول میدم که تا آخر عمر کوفتیت رو
تو خیابون پنجم زندگی کنی - خیلی‌خب، پسر -
اگه مشکلی نیست به رفیقت بگو که
من هم قول میدم
به پیت میگم، باشه - ممنون، داداش -
آره - ممنون -
لعنتی، پسر
آدم بدون رفیق نمی‌تونه، پسر
بابام همیشه اینو بهم می‌گفت
!کیر توش! کیر توش
تف توش، پسر. شرمنده
…فقط… نمی‌خوام - عیب نداره. اشکال نداره. آهای -
نمی‌خوام درحالی‌که بقیه ازم بیزارن بمیرم، می‌دونی؟
مرگ حقه
بدترین قسمت ماجرا اینه که
همه‌مون رفتنی‌ایم، می‌دونی؟
لازم نیست الان و
این‌طوری باشه، می‌دونی؟
..لازم نیست این‌طوری بریم، ولی
آره - کیر توش! کیر توش، پسر -
آهای - از ذهنم نمیره بیرون، پسر -
آهای، حالت خوبه؟
چه زری زدی؟
چه گوهی خوردی، داداش؟
پرسیدم خوبی یا نه
!نمی‌خواستم اون بچه رو بکُشم، داداش
همچین قصدی نداشتم، خب؟
باشه. باشه - گفتم که معذرت می‌خوام، داداش -
باشه - !کیر توش -
.آهای، گری. بیخیال، پسر چیزی نشده
همه‌چی مرتبه
همه‌مون الان دوستیم، پسر
همه‌مون داریم عین چندتا دوست
کنار هم راه میریم، خب؟ - باشه -
.ما پیشتیم. ما کنارتیم رفیقات کنارتن
باشه؟ یالا
آفرین. درستش همینه
باشه؟ - باشه -
پس همین‌جوری ادامه میدیم
…میرم به پیت بگم که
میرم به پیت بگم که تو هم
می‌خوای عهد ببندی، خب؟ - ممنون، داداش -
خیلی‌خب
خیلی‌خب. توروخدا همین‌جوری راه برو
باشه
پشمام، حالش خوبه؟
گفت اونم می‌خواد بخشی از قول و قرارمون باشه
نه، نه، نه
کیر توش، پسر. من باید برم
باید برم، پسر - آهای، بارکوویچ. بارکوویچ -
گری - !آهای -
.چیزی نیست، گری …فقط ادامه
کیر توش، پسر - آهای، بارکوویچ -
آهای. بارکوویچ
پیت، ولش کن، بذار راهشو بره
همین‌جوری راه برو، گری - اخطار -
اخطار، شمارۀ ۵ - توروخدا، همین‌جوری برو -
واینستا. یالا
تا عمر دارید منو یادتون نمیره، لاشی‌ها
…نباید همچین چه غلطی می‌کنی؟
!کیر توش! نه
خدایا
یا خدا. یا خدا - چرا این کار رو کرد؟ -
!چرا همچین گوهی خورد؟ کیر توش
چطور تونست همچین کاری بکنه؟ - اخطار. اخطار دوم، شمارۀ ۵ -
همه همین‌جوری راه برید
اخطار سوم، شمارۀ ۵. اخطار آخر
نه
‫« ۴۱۸ کیلومتر »
♪ توی یه غار و درّه ♪
♪ درحال حفر یه معدن ♪
♪ زندگی می‌کرد یه معدنچیِ ۴۹ ساله ♪
♪ و دخترش کلمنتاین ♪
♪ آره، دوستش داشتم - ♪ ♪ آره، دوستش داشتم - ♪
♪ چقدر دوستش داشتم ♪
♪ ولی کفش‌هاش سایز چهل بود ♪
♪ جعبه‌های ماهیِ بدون در، بودن صندل‌هایِ ♪
♪ کلمنتاین - ♪ ♪ کلمنتاین - ♪
♪ اوه، عزیزم ♪ ♪ اوه، عزیزم ♪
♪ ای عزیزم، کلمنتاین ♪
♪ رفته‌ای و دیگه برنمی‌گردی ♪
♪ خیلی متأسفم، کلمنتاین ♪
‫« ۴۴۷ کیلومتر »
‫« روز پنجم »
داریم می‌رسیم، نه؟
ها؟ - به مامانت؟ -
آره، دیگه… چیزی نمونده
خیلی خرشانسی، گرتی
می‌تونی مامانتو ببینی
من قبل مرگم کدوم خری رو می‌تونم ببینم؟
به‌جز اون دیوث‌هایی که میان زُل می‌زنن
،دلم بدجوری هوای خونه رو کرده
و حسابی تهِ دلم خالی شده
والا من هم ترسیدم، کالی
اگه دردی ازت دوا می‌کنه باید بگم که همه‌مون دلمون واسه خونه تنگ شده
می‌دونی؟
گفتنش واسه تو راحته
تو اهل همین ایالتی
فقط تو می‌تونی خانواده‌تو ببینی
فکر نکنم
به‌نظرم این‌جوری بدتر هم هست
کی از تو نظر خواست؟
به‌نظرم واسه اون از بقیه سخت‌تره
حواسش پرت میشه
کسشعر نگو بابا
جفتتون کسخلید
واقعاً به‌نظرت سخت‌تره؟
من فقط می‌خوام به راه رفتن ادامه بدی
رسیدیم فری‌پورت، پیت
‫۴۶۰ کیلومتر
واسه جا زدن هنوز خیلی زوده
!کیر توش
کف کفشم کَنده شد
باید جفتشونو دربیاری، گرتی
وگرنه میخ‌های کفشت میرن تو پات
تازه، این‌جوری تعادل نداری و راه‌رفتن سخت‌تره
اخطار، شمارۀ ۴۷
کیر تو این زندگی
…پاها
سلام، مامان - پاهات -
…پاها
…عزیزم، پاهات
شُل نکن، رِی
نباید وایسی
!رِی، رِی. رِی - اخطار، شمارۀ ۴۷ -
مامان، ببخشید - اخطار دوم -
…خیلی متأسفم. تو - اخطار، شمارۀ ۲۳ -
!نه، نه، نه - نمی‌دونی -
چقدر پشیمونم - عیب نداره -
…مامان، خواهش می‌کنم فقط می‌خوام بغلت کنم. لطفاً
!خودتو به کُشتن میدی. رِی، بیخیال
.مامان، توروخدا. فقط یه بغل می‌دونم گند زدم
!نه! نه، نه - …اخطار -
!خودتو به کُشتن نده - شمارۀ ۴۷ -
!رِی! راه بیفت - اخطار سوم -
!برو - اخطار، شمارۀ ۲۳ -
!واینستا - متأسفم، مامان -
!راه برو
!عیب نداره
!اشکال نداره
به بابات فکر کن
نمی‌خودم درموردش فکر کنم
!ببخشید، مامان
جلوش این کارو نکن
!به مادرت رحم کن
!کیرم دهنت
!کسکش روان‌پریش
…حق با تو بود. من هم لنگۀ بابامم! من
پیت، بزرگ‌ترین اشتباه زندگیمو کردم
کاش پام قلم می‌شد و از ماشین پیاده نمی‌شدم
باید صاف می‌رفتم خونه - رِی -
…من - رِی. رِی، هنوزم -
می‌خوای بدونی صورتم چطوری زخم شده؟
هنوز اونجا وایساده، پیت - رِی؟ -
توروخدا - آره. رِی. تو الان -
پنج روزه داری راه میری
من کل زندگیم فقط سگ‌دو زدم
،ببین
،وقتی بچه بودم
…مامان‌بابام
تو جنگ مُردن
می‌دونی فاجعه کجاست؟
این‌که هیچی ازشون خاطرم نیست
عموی دائم‌الخمرم منو گرفت زیر پروبالش
،همیشه کتکم میزد
و وقتی ده سالم بود از بس بالا آورد که سقط شد
…بعد از اون
بچه‌های امثال خودم رو دیدم
یا یتیم بودن
یا پدرومادرشون عین خیال‌شون نبود
جدی؟ - …روی -
مبل و توی زیرزمین زندگی کردم
تو دشت‌ها و جوب‌ها می‌خوابیدم
تازه بعد از چند سال
دولت پیدام کرد و سروسامونم داد
ولی هیچ‌کدوم به بدیِ زندگی‌ای که داشتم نمی‌رسید
،همه‌ش درحال دعوا بودم
دزدی می‌کردم
باز دوباره دعوا می‌کردم
یه روز، با یکی سرشاخ شدم که نباید
آره
یکی که دست‌به‌چاقوش حرف نداشت
زخمیم کرد
.بدجوری خط‌خطی‌م کرد اینو می‌بینی، رِی؟
نگاه کن. می‌بینی؟
یا خدا، پیت - دیدی، آره؟ -
آره، می‌بینم - آره -
ولم کرد بمیرم
به‌هوش اومدم دیدم تو بیمارستانم و می‌دونی چیه؟
می‌دونی چیه، رِی؟
،حتی ناراحتم نبودم
چون اون که تقصیری نداشت. تقصیر خودم بود
اون لحظه با خودم گفتم که
از این به بعد تو زندگیم همیشه
به نیمۀ پُر لیوان نگاه می‌کنم
،چون اگه این کار رو نکنم پس این فرصت دوباره به چه دردم می‌خوره؟
.تو نیمۀ پُر لیوانو می‌بینی، پیت جدی میگم
…ولی من توانِ - آره -
.همچین کاری رو ندارم اگه به‌خاطر تو نبود
الان مُرده بودم
رِی، خیال کردی خیلی راحته؟
!نه، رِی، خیلی هم سخته
عین سگ جون می‌کَنم
آره
،چیزی واسه از دست‌دادن ندارم
،ولی کلی آرزو دارم واسه همین اینجام
آره
اون جایزه رو می‌خوام تا بتونم یه خِیری به بقیه برسونم
…شاید بتونم به بچه‌هایی که
مثل خودمن کمک کنم
ولی می‌دونی چی به دردم می‌خوره، رِی؟
چی؟
یه داداش
.رِی، گوش بده چی میگم ،اگه برنده شدی
…اگه
توصیه می‌کنم زندگیتو وقف عشق کن
به‌نظرم پول جایزه رو بگیر و
برو خونه ور دل مامانت
،چون، رِی، رِی
…تو شَرَف سرت میشه
ممنون، پیت. ممنون، پیت - و لیاقتشو داری -
آره
‫« ۴۹۲ کیلومتر »
آهای، گوش کنید
…داشتم با خودم فکر می‌کردم
باید سر یه چیزی به توافق برسیم
چی؟
همه باید قول بدیم که
از اینجا به بعد
به کسی کمک نکنیم
،یا تنهایی از پسش برمیای یا نمیای
این حرف‌ها یعنی چی، استبینز؟
این حرف‌ها یعنی چی آخه؟
نه، پیت، به‌نظرم حق با اونه
نمیشه که تا آخر همین‌جوری نجاتم بدی
ولی تفنگدارها چی؟
کیرم تو تفنگدارها
،این‌جوری واسه همه‌مون بهتره خودت هم خوب می‌دونی
دماغم
صد ساله خون‌دماغ نشدم
به تخم‌مون هم نیست خون‌دماغ شدی، بیکر
محض اطلاع باید بگم که وضع همه‌مون همینه
چی گفتی؟
خفه شو. پارکر؟
کالی پارکر، موافقی؟
کالی؟
کیر توش
!مادرجندۀ حروم‌لقمه
!نه - !مک‌وریز -
!یالا - خدایا -
کیر توش. کیر توش. خدایا
نه، نه. نه، برنگرد
همین‌جوری ادامه بده. خوبی؟
ردیفی؟
خون‌دماغ شدم
می‌دونم
‫« ۵۲۱ کیلومتر »
آهای. آهای، دماغم
خون‌دماغم بند نمیاد
خونش بند نمیاد
حالا اون‌قدرم وخیم نیست، نه؟
نه
نه، نه. اون‌قدرم وخیم نیست - نه -
خونریزی داخلیه. چیز عجیبی نیست
استبینز. خواهش می‌کنم. یالا
،مادربزرگم
…هر موقع که خون‌دماغ می‌شدم
یخ می‌ذاشت روش
ای‌کاش یه‌کم یخ داشتم می‌ذاشتم روش
آره. بیا بریم یه‌کم یخ جور کنیم
فقط واینستا
من دیگه رفتنی‌ام، بچه‌ها
نه. فقط یه‌کم دیگه راه بیا، باشه؟
نه، نه. نمی‌تونم. نمی‌تونم
لطفاً
نمی‌تونم، رفیق
شرمنده. میرم خونه
دشمنت شرمنده - میرم خونه -
دشمنت شرمنده، آرت - میرم خونه -
.سرتو بگیر بالا، رفیق صدتو گذاشتی
جدی؟ - آره -
صدمو گذاشتم - صدوبیستتو گذاشتی -
صدمو گذاشتم - آره -
و می‌دونی چیه؟
حتی چندتا دوست هم پیدا کردی
حرف حساب جواب نداره
میگم، آرت
رفیقِ درجه‌یکی بودی
واقعاً میگم - آره -
ممنون
از جفتتون متشکرم - حرفشم نزن -
یه لطفی در حقم می‌کنید؟
چرا که نه؟ - تو جون بخواه، داداش -
اگه زنده موندید، اینو میدید به مادربزرگم؟
خیالت تخت
یه قولی بهم بدید
باشه
مرگم رو تماشا نکنید
باشه - باشه؟ قول بدید. قول بدید -
قول میدم - !قول بدید -
قول میدم. قول میدم
ممنون
میرم خونه
فقط یه‌کم دیگه
میرم خونه - فقط یه‌کم دیگه -
میرم خونه
نمی‌تونم، داداش - اخطار -
اخطار دوم، شمارۀ ۶ - …فقط -
دیگه نمی‌کِشم، داداش -
می‌دونی الان دلم لک زده واسه چی؟
واسه چی، پیت؟ - اخطار سوم و آخر -
یه لیوان آب پرتقال
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫« ۵۲۴ کیلومتر »
چیزی تا پایان مسیر نمونده
،چه بخواید چه نخواید
،یکی‌تون قراره برنده بشه
بقیه‌تون هم یه مُشت علف هرز بیشتر نیستید
.انتخابش با شماست، پسرها یادتون نره، دست خودتونه
!خفه‌خون بگیر دیگه
!پشمام
بیا اینو بخور، نظرته؟ …آخه
مرتیکۀ خوش‌خیال
!پیریِ خرفت. ببند گاله رو دیگه
به این میگن روحیه، پسرجان - ای خدا -
خوی جنگندگی‌تو بنازم
رحم و مروت رو بذار کنار
سینه سپر کن و برو برنده شو
اخطار، شماره‌های ۲۳ و ۴۷ - تف توش -
اخطار دوم، شمارۀ ۳۸ - دیگه نمی‌کِشم -
چی میشه اگه همه‌مون
همزمان سرعت‌مون رو کم کنیم؟
امکان نداره سه نفر بتونن مثلِ
این ماسماسک‌ها دقیق عمل کنن
کارِشون حساب‌وکتاب داره
خیلی دقیقن
اصلاً تو چطوری این‌قدر
درمورد راهپیمایی طولانی می‌دونی؟
اسناد و سوابقش هست
اهل کتاب نیستی، نه؟ اون‌قدر هم سخت نیست
!بیخیال. بیخیال. نه، بیخیال
یالا، پسر
دیگه آخر خطه
اینقدر دروغ‌وجفنگ نباف
من خرگوشم - ها؟ -
من همون خرگوش لامصبم
شما هم اونها رو دیدید
همون خرگوش‌های مکانیکیِ خاکستری که
سگ‌های شکاری توی مسابقات دنبال‌شون می‌کنن
،چون فرقی نمی‌کنه سگ‌ها چقدر سریع باشن
،بازم نمی‌تونن به خرگوشه برسن
چون خرگوشه یه موجود زنده نیست
شاید حق با تو باشه، گرتی
شاید باید دست از خرگوش و خوک و
…بُز و گوسفند بودن برداریم
و فقط آدم باشیم
…آدم‌های واقعی
که درد می‌کِشن
می‌خوای بدونی این‌همه اطلاعات
در مورد راهپیمایی طولانی رو از کجا آوردم؟
سرگرد بابامه
من حرومزاده‌شم
فکرشم نمی‌کردم بدونه پسرشم
اشتباهم همین‌جا بود
تا دلت بخواد توله داره
می‌خواستم اگه بُردم، آرزو کنم که
بتونم برم خونۀ بابام
به صرفِ چایی
،برعکس اون خرگوش‌های مکانیکی من واقعی و آسیب‌پذیرم
الان هم بدنم داره کم میاره
،حس می‌کنم کبدم از کار افتاده
ریه‌هامو آب گرفته
و دلم می‌خواد وقتی می‌میرم
،سرمو بگیرم بالا
نه عین یه جونور حقیر و بدبخت که
روی زمین افتاده و تو دل‌ورودۀ خودش خفه میشه
بچه‌ها، به‌نظرتون امشب بارون میاد؟
نمی‌دونم، ولی انگار قراره بیاد
از بچگی بارون رو دوست داشتم
میگم
متأسفم
قراره ملت براتون صف بکِشن
وقتی فقط دو نفر می‌مونن اجازه میدن ملت بیان
سگ‌جون‌های واقعی
اونهایی که پابه‌پاتون میان
اونهایی که می‌خوان مرگِ نفر آخر به‌دستِ سرگرد رو تماشا کنن
فقط همین‌جوری ادامه بدید، خب؟
خوشحالم شما دو نفر آخر هستید
خوشحالم در کنار تو قدم زدم، استبینز
مایۀ افتخار بود
موفق باشید
.اخطار سوم، شمارۀ ۳۸ اخطار آخر
یالا
منو بکُش
حالا هرکدوم ۵۰% شانس بُرد داریم، پیت
!خلاصم کن، لامصب
پیت، یه چیزی بگم؟
بگو
وقتی بچه بودم، خب؟
خیلی به مرگ فکر نمی‌کردم
خب، گمونم خیلی از بچه‌ها تا باهاش روبه‌رو نشن
خیلی بهش فکر نمی‌کنن
،ولی وقتی اولین بار یکی جلوم مُرد از ترس به خودم ریده بودم
خیلی از مرگ می‌ترسیدم
ولی بودن کنارِ این پسرها باعث شد یه چیزی رو بفهمم
نمی‌دونم، یادم انداخت که
تنها تضمینی که به‌عنوان یه انسان داریم
اینه که همه‌مون یه‌روزی می‌میریم
،و اگه خوش‌شانس باشیم می‌تونیم تصمیم بگیریم که
اون لحظات آخر رو چطوری سپری کنیم
،و حق با توئه، پیت این لحظه مهمه
همۀ لحظه‌ها مهمن
مخصوصاً آخر خط
نمی‌دونم چرا آرومم می‌کنه
ولی دیگه نمی‌ترسم
‫« ۵۳۲ کیلومتر »
برید کنار، برید کنار
.برید عقب، لطفاً برید عقب
یالا. برید تو پیاده‌روها
اخطار دوم، شمارۀ ۲۳ - پیت، پیت -
اخطار دوم، شمارۀ ۴۷ - چیکار می‌کنی؟ -
میری برنده میشی، رفیق
نه، بلند شو. بلند شو - نه. میری برای مامانت -
برنده میشی - یالا. بلند شو -
اخطار سوم، شمارۀ ۲۳ - به‌خاطر مامانت این کار رو می‌کنم -
ولم کن، رِی - اخطار سوم، شمارۀ ۴۷ -
.بیخیال، رِی چه غلطی داری می‌کنی؟
رِی! برو برنده شو - دارم در حق داداشم برادری می‌کنم -
یالا
فقط یه‌کم دیگه بیا، باشه؟
خیلی‌خب
خوب بلدی حرفتو به کُرسی بنشونی، تخم‌سگ
رِی! رِی! آهای، چه غلطی کردی؟
چه غلطی کردی؟ چیکار کردی؟ آهای
چه غلطی کردی؟ چیکار کردی؟
چیکار کردی؟ رِی، رِی
،من نمی‌تونم نیمۀ پُر لیوانو ببینم
ولی تو می‌تونی
واسه همین دوستت دارم
!رِی! رِی - دوستت دارم، پیت -
!رِی. رِی! بلند شو، لامصب
رِی! رِی! نه. رِی
موفق باشی، آقای گرتی
رِی. رِی
باشد که خداوند پاداش شجاعتت را به تو اعطا کند
ببخشید، مامان
نه
!رِی
خدایا. رِی
!نه - ،خانم‌ها و آقایون -
…قهرمان‌مون
پیتر مک‌وریز
…رِی
رِی. رِی
تبریک میگم، آقای مک‌وریز
جایزه مال شماست
…خب، بگو ببینم، پسرجان
آرزوت چیه؟
کل ملت دارن تماشات می‌کنن، پسرجان
آرزوت چیه؟
…من یه
یه کارباین می‌خوام
یکی میدیم خدمتت
نه
اون کارباین رو می‌خوام
می‌خوام یه‌روز بدم به بچه‌هام
قربان؟ - آرزوش رو برآورده کن -
.به کسی شلیک نمی‌کنه، پسرها چیزای زیادی واسه از دست‌دادن داره
،و یادتون نره
این یکی می‌خواد دنیا رو بهتر کنه
مگه نه، پسرجان؟
شلیک نکنید وگرنه می‌زنمش
شلیک نکنید، پسرها - شلیک می‌کنم -
!شلیک نکنید - !شلیک نکنید -
چیزی نیست، پسرجان
طوری نشده که
هنوز وقت هست
تفنگو بذار زمین
دنیا منتظرته
اون‌قدر پول در انتظارت هست که
تصورشم نمی‌کنی
تفنگو بذار زمین
جایزه رو بُردی
لگد به بختت نزن
به خاطر ری
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
« راهپیمایی طولانی »
♪ Shaboozey and Stephen Wilson Jr. - Took A Walk ♪