‫اون فاصله به زمان قدرت میده.
‫اون فاصله ارزش آدم رو تعیین می‌کنه.
‫اون فاصله همون چیزیه که زندگیم رو وقفش کردم.
‫اون فاصله... ۱۰۰ متره.
‫آماده!
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
توگاشی
!‫توگاشی، تو حتماً می‌تونی مقام جهانی بیاری
.نه بابا
.حتماً با دویدن با ما بهت خوش نمی‌گذره
.حقیقتاً هیچ‌وقت تو دویدن با بقیه بهم خوش نگذشته
‫سریع‌ترین دانش‌آموز ابتدایی ژاپن!
‫باید بیشتر از اینا به خودت افتخار کنی، توگاشی.
جدی؟
‫حالت خوبه؟
.خـ ـ خوبـ ـ ـم
.ولی به نظر میاد داری می‌میری
‫من خوبم…
.‫نه، نفست بند اومده
.این... برام... عادیه
‫عادی؟
‫ممنون.
.خواهش
.بچه‌ها، ساکت باشین
.دانش‌آموز انتقالی‌ای که دیروز بهتون گفتم
‫از دیروز…
‫دیروز؟
‫ایشون کومیا-کون، همکلاسی جدیدتون‌ـه.
.براش دوستای خوبی باشین
.بجنب، خودتو معرفی کن
‫خوشبختم، من کومیا هستم.
‫صدات نمیاد!
!هوی! لطفاً دوباره بگو
بچه‌های عزیز، همین الان چی گفتم بهتون؟
ولی من که نمی‌تونم بدون دونستن اسمش .باهاش دوست خوبی باشم
!تمومش کن، گنتا
.مجموع زوایای داخلی یک مثلث برابر با 180ـه
!یه وقت اشتباه نکنین 360 درجه درنظر بگیرینا
‫متوازی‌الاضلاع یه‌کم گیج‌کننده‌ست، پس با دقت گوش بدید.
‫خیلی‌خب، بعدی.
‫وای خداجون، اگه ببازم چی؟
‫آماده!
.چه خفن
‫کومیا-کون!
‫هی، کومیا-کون!
‫کومیا-کون!
‫توگاشی...
‫ها؟ من کجام؟
‫نزدیک خونۀ منی.
‫تا لب رودخونه باهات میام.
از دویدن خوشت میاد؟
‫نه، سخته.
‫پس چرا می‌دوئی؟
‫چون محو میشه.
‫چی محو میشه؟
‫واقعیت.
.‫انجام دادن کاری که از واقعیت دردناک‌تره، حواسمو پرت می‌کنه
.خب دیگه خدافظ
‫باشه، ولی...
‫داری از دویدن برای یه دلیل احمقانه سوء‌استفاده می‌کنی.
‫سوء‌استفاده؟
‫خب، ام... چطوری بگم؟
‫ببین، من هیچی ندارم.
‫هان؟
‫من بلد نیستم چطوری با مردم کنار بیام.
بلد هم نیستم که مشکلات رو حل کنم .برای همین هروقت بتونم فرار می‌کنم
‫حتی اگه یه راه‌حل موقتی باشه.
.پس برای من دلیل ارزشمندیه
.خودم می‌دونم دویدن مشکلاتمو حل نمی‌کنه
.ولی اشتباه می‌کنی، کومیا-کون
‫چی؟
،معلومه که فقط با دویدن مسئله‌ای حل نمیشه
.ولی من یه چیزی رو خوب می‌دونم
‫چی؟
‫یه قانون خیلی ساده توی این دنیا هست.
،دویدن 100 متر سریع‌تر از هرکس دیگه‌ای .تقریباً می‌تونه همه‌چیو حل کنه
‫«همه‌چیو»؟ از کجا انقدر مطمئنی؟
.از کجا؟ چون برای من جواب میده
‫خب، ام…
‫خیلی دیر شده...
خیلی دیر شده که برای سریع‌تر دویدن تمرین کنم؟
.تصمیم این کار با خودته
‫این تصمیم... با خودمه.
‫ خداحافظ!
!‫ خداحافظ سنسی
‫توگاشی.
میای بریم خونۀ کاوانو گیم بزنیم؟
‫شرمنده، نمی‌تونم. امروز باید برم جایی.
.فعلاً
.چقدر ضدحاله
!دستات رو بیشتر تاب بده
‫فکر کن محکم زمین رو لگد می‌کنی!
‫بالاتر.
‫توگاشی، امروز میای خونمون گیم بزنیم؟
‫ متاسفم، برنامه دارم.
‫چی، امروز هم؟
.‫فردا می‌بینمتون
این روزا چه غلطی می‌کنه؟
‫داری پیشرفت می‌کنی، ولی هر روز دویدن باید سخت باشه.
‫چیزی نیست. هر چی بیشتر می‌دوئم، .پاهام سبک‌تر میشه. دارم لذت می‌برم
‫روز ورزش داره نزدیک میشه، پس یه روز استراحت کن.
برای استراحت ‫وقت ندارم.
‫بعدم، می‌خوام از تو بیشتر یاد بگیرم.
‫استراحت بخشی از تمرینه.
.یه کفش جدید هم باید بگیری
...اوه، این
‫خوشبختانه امروز کلاس هنر داشتم.
...اینو می‌پیچونیم دورش و
‫هـ ـ هوی، کومیا-کون! یه‌کم...
‫تموم. فکر کنم خوب شد.
‫نه واقعاً. خیلی زشت شد.
.ولی قابل پوشیدنه
‫به زور، مگه نه؟
‫اوه، پدر مادرت برات یه جدیدشو نمی‌خرن؟
‫نه، اتفاقاً می‌خوان یه جفت جدید برام بگیرن.
‫ولی با اینا تمرین کردم، واسه همین می‌خوام با همینا مسابقه بدم.
‫هی، اگه من تو ۱۰۰ متر برنده شم، یه مدال طلا می‌گیرم، درسته؟
‫هان؟ آره، یه مدال از مغازه ۱۰۰ ینی.
‫من اون مدال رو می‌خوام. دوست دارم فقط یه بار تو مسابقه برنده شم.
.‫دوست دارم برنده بشم
‫تو می‌تونی!
‫مسابقهٔ ۱۰۰ متر پسرها به زودی شروع میشه.
‫اون خیلی سریعه.
پس توگاشی اونه، ها؟
!‫دونده‌های پایانی، این طرف
‫مسابقه دادن با توگاشی چه فایده‌ای داره؟
‫خب، روز ورزش‌ـه دیگه.
پس ‫توگاشی کجاست؟
‫هی، پسر تازه وارد.
‫ توی دویدن بهترم شدی؟
‫هه، می‌خوای با اینا بدویی؟
‫هر جور راحتی.
‫هوی، توگاشی! این طرف!
‫سر جای خود.
‫آماده!
‫بدو کومیا-کون! به سرعتت ایمان داشته باش!
!آره
‫بعدی، مراسم اهدای جوایز ۱۰۰ مترـه.
‫تبریک میگم.
‫دیروز در مسابقات قهرمانی نوجوانان ژاپن،
‫ نیگامی تاکرو، پسر یکی از اعضای سابق تیم ملی، ‫تونست ۱۰۰ متر پسران رو ببره.
...‫این دستاورد فوق‌العاده
‫توسط این دانش‌آموز سال دوم، ...دنیای ورزش رو تحت تاثیر خودش قرار داده
.با اجازه
.اوه، توگاشی
‫ممنون که اومدی.
.خواهش
‫یه نگاهی به این بنداز.
‫مجلهٔ ماهانهٔ دومیدانی؟
‫عالیه، توگاشی-کون.
‫آره، آقای تانی قبلاً ازم خواسته بود. برای یه مجله‌ست.
‫یه مصاحبه کنار آقای نیگامی خیلی عالیه!
مدرسه‌ش نزدیک ماست، درسته؟
‫آره.
‫فکر می‌کنی از اون سریع‌تری؟
‫مطمئنم آقای نیگامی سریع‌تره.
‫من که مطمئن نیستم.
‫چرا به جای اینکه باهاش حرف بزنی، یه مسابقهٔ ۱۰۰ متر ‫واقعی باهاش نمیدی؟
.فکر نکنم همچین اتفاقی بیفته
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫ نیگامی اون روز تو تلویزیون بود!
‫خیلی سریع بود!
‫توگاشی با نیگامی مسابقه میده؟
.‫آقای نیگامی از ما بزرگ‌تره
‫آقای نیگامی رسیدن.
.شرمنده که دیر اومدم
‫اوه، لازم نیست بلند شی.
‫از دیدنت خوشبختم، توگاشی-کون. من نیگامی هستم.
‫وای، واقعاً نیگامی‌ـه!
!گفتم آقای نیگامی صداش کن
‫خب، شروع کنیم؟
‫من حاضرم خانم.
‫منم همینطور، خانم.
‫دوست داری تو شروع کنی، توگاشی-کون؟
بـ ـ ‫باشه.
...بذارین ببینم
‫آقای نیگامی، شما به چه دلیلی می‌دوید؟
‫معلومه، برای بردن مقام اول.
‫تو چطور؟
‫اولین باری که فهمیدی ذاتاً سریعی، بهت خوش گذشت؟
.همینطوره
ولی وقتی اول بشی، دیگه .نمیشه بهش به چشم خوش‌گذرونی نگاه کرد
‫و الان یه جورایی اینو می‌دونی.
‫وقتی زندگیت رو وقف اون مسافت کردی، به دویدن ادامه بده.
‫تو توسط نتایج مسابقه کنترل میشی.
‫چون دویدن ساده‌ست،
‫اگه می‌خوای تو این بازی بمونی و بهش تعلق داشته باشی،
.‫باید همیشه بی‌نقص باشی
توگاشی-کون داره خوب پیش میره. نظرت چیه؟
‫ضرباهنگ، تعادل، ریتم و انتقال وزنش...
‫واقعاً یه دانش‌آموز دبستانیه؟
‫پنجاه برابر.
‫توگاشی-کون، تو 50 برابر بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی استعداد داری.
‫اوه خدای من، 50 برابر؟
‫ ممنونم، لطف دارین.
‫هوی، دارن شروع می‌کنن.
‫عکاس روی علامت 40 متری می‌ایسته، .بعد از اون می‌تونین سرعتتون رو کم کنین
.حله
‫هر وقت آماده بودین بگین.
.سر جای خود
‫آماده!
‫توگاشی برد؟
‫فکر کنم آقای نیگامی بعد از عکس دیگه ندوید.
‫خوب دویدی، نیگامی-کون.
‫ممنون.
‫عکس‌های خیلی خوبی گرفتیم!
‫انگار واقعاً داشتین مسابقه می‌دادین. قلبم تند تند میزد!
‫به لطف شما، مقاله‌مون عالی میشه.
...اگه آقای نیگامی وسط راه نمی‌ایستاد
.به نظرم تو برنده می‌شدی
‫بعید می‌دونم. کاری رو کرد که بهش گفته بودن.
‫شاید چون فهمید می‌بازه ایستاد...
.فکر نکنم
‫فکر کردم جفتتون دارین تمام توانتون رو می‌ذارین.
‫حداقل تو که گذاشته بودی، توگاشی-کون.
‫به خاطر اینه که من نمی‌تونم کم بذارم.
‫هر وقت می‌دوئم، نمی‌تونم تمام تلاشم رو نکنم.
‫و فکر می‌کنم امروز ملاقات با آقای نیگامی .باعث شد دلیلش رو بفهمم
‫به نظرم تو حتی می‌تونی رکورد کشوری زایتسو رو هم یه روز بزنی.
‫اوه، این یکم زیاده‌خواهیه.
‫توگاشی-کون.
‫می‌تونم ازت یه خواهشی بکنم؟
‫چیه؟
‫میشه باهات یه مسابقهٔ ۱۰۰ متر بدم؟
‫ الان؟
‫آره. یه مسابقۀ واقعی.
‫علامت صد متر زیر اون درخته، باشه؟
.باشه
‫وقتی صدای قطاری رو شنیدیم که .از محل اتصال ریل بالا رد میشه، شروع می‌کنیم
‫اولی، باشه؟
حـ ـ ‫حالت خوبه، کومیا-کون؟
‫پس، توگاشی-کون، کم گذاشتی؟
‫نه، بهت گفتم که نمی‌تونم. من تمام تلاشمو کردم.
‫خیلی ممنون.
‫خداحافظ، توگاشی-کون.
‫آره، فردا می‌بینمت.
.متاسفانه باید یه چیز ناراحت‌کننده بهتون بگم
‫کومیا یهویی مجبور شد دیروز اسباب‌کشی کنه و بره.
‫به‌خاطر یه سری مسائل خانوادگی.
‫تازه داشت جا می‌افتاد، حیف شد.
چطوره براش یه نامه بنویسین؟
‫یه برد باشکوه از توگاشی!
‫با تمام قوا از دور اول رفتن هنوزم امضای خودشه.
‫ورزشگاه میتو شینکین بانک
.در لاین سه، ساکاگوشی، از راهنمایی مینامی دایسان
‫فینال ۱۰۰ متر در مسابقات راهنمایی ژاپن.
.همهٔ چشم‌ها به توگاشی، قهرمان دوره‌ست
‫از وقتی دو سال پیش به عنوان سال اولی قهرمان شد،
‫تو هر مسابقه‌ای شرکت کرده، برنده شده.
‫توگاشی منو یاد دوران راهنمایی زایتسو می‌ندازه،
‫همون که الان رکورددار کشوریه.
..‫موافقم. اینکه توگاشی تا چه سطحی پیشرفت می‌کنه داره.
.‫بین حرفه‌ای‌های دومیدانی چیز جالبی میشه
‫فینال ۱۰۰ متر پسران داره شروع میشه.
‫آماده.
‫این زمین فقط مال بیسبال نیست!
‫ اون توگاشی-کون نیست؟
کو؟
‫هوم، مطمئن نیستم.
‫هی، آئویی!
‫توگاشی-کون! خودتی؟ می‌دونستم خودتی.
‫بله.
‫تصمیم گرفتی عضو کدوم باشگاه بشی؟ نمی‌خوای عضو بشی؟
نکنه داری یه جای دیگه تمرین می‌کنی؟
‫اوه، ببخشید، نمی‌خواستم غافلگیرت کنم. پس تو واقعاً اومدی این مدرسه، ها؟
‫ولی چرا؟ تو که می‌تونستی توی مدرسۀ ورزشکارای نخبه قبول شی.
‫اینجا به خونه نزدیکه.
دلیلت همینه؟
‫آره.
‫ببخشید، سوالای زیادی پرسیدم.
‫اوکیه، خداحافظ.
میشه یه لطفی بکنی؟
‫متاسفم، نه.
‫هنوز نگفتم که…
‫یه حس عجیبی دارم.
‫چیز عجیبی نیست.
‫میای عضو تیم دو بشـ…
.می‌دونستم، خداحافظ
‫صـ ـ صبر کن. اسم من آساکوسا آئویی‌ـه.
‫توگاشی‌ هستم.
‫می‌دونم. چرا عضو باشگاه دومیدانی نمیشی؟
‫ الان فقط سه تا عضو داریم.
‫هیچ‌کی علاقه‌ای به دومیدانی نداره.
‫ببخشید.
‫آئویی!
‫مسابقات قهرمانی نوجوانان ژاپن، فینال ۱۰۰ متر پسران
‫صبح بخیر.
‫این کیه؟
‫توگاشی-کون‌ـه.
‫چرا یواشکی این‌ور اون‌ور میره؟
‫مشهور بودن سخته، می‌دونی؟
‫ببخشید، نون‌های بخارپز تموم شدن؟
‫تموم شدن، ولی...
‫بیا، آخرین دونه‌ش اینجاست.
‫جدی؟ خیلی ممنونم!
‫خب، تو توگاشی-کون‌ـی. تکخال صد متر، درسته؟
‫بله.
.یکی برات نگه داشته بودم
.‫اوه، آساکوسا-سان
‫اسم منو یادت بود؟ ممنون!
‫خوش به حالت، منم عاشق این نون‌هام!
‫می‌تونی داشته باشیش.
.نه نه، مال خودت
‫ولی به جاش یه لطفی در حقم می‌کنی؟
‫چه لطفی؟
‫می‌خوای منو در حال دویدن ببینی؟
.هوم
‫ولی واسه چی؟
‫که سریع‌تر بدوئم.
‫البته نه به سرعت تو، ولی می‌خوام بهتر بشم.
...می‌دونم این معاملهٔ منصفانه‌ای نیست، ولی
‫اگه این کار رو بکنم، ولم می‌کنی؟
‫آره، قول میدم.
‫از حالت ایستاده...
.‫لطفاً خیز شروع به خودت بگیر
.چشم
.‫خب، شروع می‌کنم
.ببینم چه می‌کنی
الان دقیقاً... چه اتفاقی افتاد؟
‫فوق‌العاده‌ست.
.‫تو واقعاً باورنکردنی‌ای، توگاشی-کون
‫چه بی‌ادب بودم که فکر کردم می‌تونم از یه اَبَرانسان چیزی یاد بگیرم.
.‫ولی ممنونم
.‫خواهش می‌کنم
.ولی ‫خوشحالم. فکر کردم حالت خوب نیست یا چیزی شده
‫یه شایعه‌ای شنیدم.
‫من با استعداد نیستم و نمی‌دونم چی باعث میشه اینطوری فکر کنم...
...‫ولی واقعاً فکر می‌کنم که دومیدانی
‫یه ورزش فوق‌العاده‌ست.
توگاشی-کون، ‫تو با ما فرق داری. شرط می‌بندم .هرکاری که بخوای رو می‌تونی انجام بدی
‫پس تو هم می‌تونی از دومیدانی لذت ببری، چون ورزش فوق‌العاده‌ایه.
.‫هی، اشتباه برداشت نکن. برای عضوگیری اینجا نیستم
‫اطلاعیه: باشگاه دومیدانی در شرف تعطیلی‌ست
جان؟
‫اصلاً انتظار نداشتم هیچ عضو جدیدی نداشته باشیم.
‫دومیدانی دیگه از مُد افتاده.
‫ببخشید.
.‫توگاشی-کون
.‫سلام
‫خیلی وقت پیش بهمون گفتن، ولی ما نادیده گرفتیم ‫و ادامه دادیم.
‫ولی چرا؟
.‫حداقل پنج عضو لازم داریم تا باشگاه رو سرپا نگه‌داریم
‫پنج عضو...
‫پس، تنها اومدن من کافی نیست.
توگاشی-کون، الان چی گفتی؟
.‫یه دقیقه بهم فرصت بدین
اون الان گفت که ملحق میشه، مگه نه؟
.آره
‫جدی میگی؟
.بله
‫ولی شنیدم که مشکل سلامتی داشتی.
‫اوه، اون فقط یه شایعه‌ست. به‌علاوه، خودم شروعش کردم.
چی؟
.اوه، هیچی، مهم نیست
.‫خب... مشکل اینه که باید حداقل پنج عضو داشته باشین
.‫اما قربان، گستاخی نباشه ولی این منم که ثبت‌نام کردما
‫امکانش هست یه استثنا قائل بشید؟
.‫آره، می‌فهمم چی میگی
‫با این حال، یه سری تشریفات هست که باید رعایت کنیم.
‫پس من باید چیکار کنم؟
‫باشه، تعطیلی رو به تعویق می‌ندازم، ولی باشگاه باید نتیجه بگیره.
.‫اونوقت خواسته‌‌ت موجه میشه
‫متوجهم.
شوخیت گرفته؟
‫مسابقهٔ بعدی کِیه؟
‫یه رویداد بین مدرسه‌های همسایه هست.
‫پس باید همون باشه.
...ولی
مشکل چیه؟
.اون یه مسابقهٔ امدادی ۴ در ۲۰۰ متریِ‌ـه
ساکا: در این نوع مسابقه، ۴ دوندهٔ مختلط زن و مرد داریم که هر کدوم ۲۰۰ متر .می‌دوئن و چوب امدادی بین اعضا دست‌به‌دست میشه
نمیشه مسابقهٔ امدادی رو بپیچونیم؟
.‫ولی اون مسابقهٔ امدادی، رویداد اصلیِ رقابته
‫یعنی یه قانون نانوشته هست که برنده شدن تو اون رویداد از همه چی مهم‌تره.
.‫آره، من سال اولی که بودم تو مسابقهٔ امدادی شرکت کردم .خیلی هیجان‌انگیز بود
.که اینطور... پس بُرد توی اون مسابقه مزیت بزرگی برامون داره
‫پس به یه نفر دیگه نیاز داریم.
راستی، مگه نگفتی سه تا عضو دارین؟
نفر دیگه اصلاً پیداش میشه؟
...‫خب، اونم گزینهٔ خوبیه، ولی
مگه نه؟
.درسته
.آم... توگاشی-کون
‫بله؟
،‫خیلی خوشحال میشم اگه به باشگاهمون بپیوندی
‫ولی...
.پس متوجه شدی؟ که من داشتم به کنار کشیدن از دوندگی فکر می‌کردم
.آخه یه مدته توی گل گیر کردم
‫تو سال‌های راهنمایی پیشرفت زیادی نکردم.
‫می‌ترسیدم بدوئم، ولی از ترک کردن هم می‌ترسیدم.
...ولی دیروز که ازم خواستی دوباره بدوئم
.وقتی با تمام توان دویدم... یه چیز مهم یادم اومد
.‫اینکه من خیلی سریعم
‫برای همین تصمیم گرفتم یه بار دیگه به دویدن یه شانسی بدم.
.‫این منم که باید ممنون باشم. خیلی ممنونم
‫نه، نه، خواهش می‌کنم. من فقط می‌خواستم دوندگیت رو ببینم، همین.
‫میشه بذارین منم عضو باشگاه بشم؟
.خب معلومه. به باشگاه دومیدانی خوش اومدی، توگاشی-کون
‫اگه پایه‌ش باشه، عالی میشه.
یعنی کارش انقدر خوبه؟
‫البته کم پیش میاد به باشگاه بیاد.
‫زیاد امید نداشته باش، ولی بیا فردا بریم بهش سر بزنیم.
خب، ‫چرا الان نریم؟
‫اون بالای این تپه‌ست.
.عالیه
‫بله؟
.آساکوسا هستم
‫چی می‌خوای؟
‫یه گپ کوچیک بزنیم؟
‫چی… نیگامی-سان؟
‫عمراً.
‫می‌دونستم اینو میگی.
میگم... چرا به مدرسه‌ای اومدین که توی دومیدانی قوی نیست؟
‫منم می‌تونم همین سوالو ازت بپرسم.
‫اوه، خب، این…
.زیاد به خودم فشار آوردم و کمرم آسیب دید
‫دیگه نمی‌تونستم کار کنم، واسه همین برگشتم اینجا.
پس چرا عضو باشگاه شدین اگه نمی‌خواین بدوئین؟
.‫فقط روی کاغذ، چون مجبور بودم یه باشگاه انتخاب کنم
‫آساکوسا خیلی اصرار می‌کرد، منم اسممو بهش قرض دادم.
‫هنوزم کمرت خوب نشده؟ نمی‌تونی بدوئی؟
‫کی می‌دونه؟
‫چرا دوباره امتحان نمی‌کنی؟
‫علاقه‌ای ندارم.
‫مطمئنی؟
‫گوش کن، توی این دنیا،
.‫یه سری احمق هستن که اجازه میدن ۱۰۰ متر کل زندگیشونو خراب کنه
...میگم
‫وقت اضافه دارین؟
‫چقدر؟
‫ده ثانیه.
‫نود و هشت، نود و نه، صد.
!تا اینجا
‫خیلی‌خب.
.شیش ماهه که ندوئیدم
.آساکوسا-سان، علامت شروع با شما
.اوکی
گوش میدی چی میگم؟
تو نمی‌دونی چقدر سریعی، مگه نه؟
‫پنجاه برابر.
‫پنجاه برابر بیشتر از چیزی که فکر می‌کنم.
.صحیح، پس نتیجه مشخصه دیگه
هردوتون آماده‌این؟
.آره
.من حاضرم
‫خیلی‌خب.
.‫سر جای خود
آماده؟
‫امکان نداره.
‫زمان؟
.‫۱۲.۱۳ ثانیه
۱۲؟
.فقط ۳ هفته تا مسابقه مونده
‫باید الان ترتیب دوندگان رو مشخص کنیم تا بازدهی تمرین‌ها بیشتر بشه.
.دوندهٔ اول، آساکوسا
.بله
.دوندهٔ دوم، شینا
.بله
.شما نیمهٔ اول رو می‌دوئین
.‫نفر سوم، توگاشی-کون
‫باشه.
.‫و من ۲۰۰ متر آخر رو می‌دوئم
‫بهتر نیست توگاشی دور آخر رو بدوئه؟
‫منم موافقم.
‫شاید این انتخاب عاقلانه‌تری باشه، ولی...
.‫تا اون موقع من به اوج آمادگی برمی‌گردم، بهم اعتماد کنین
.حله
.‫و می‌خوام از پاس رو به پایین استفاده کنیم
‫پاس رو به پایین؟
‫نسبت به پاس هل دادنی، می‌تونه زمان رو سیو کنه.
‫ولی خب دیدن و رد و بدل کردنش هم سخته، مگه نه؟
‫ولی فکر کنم ارزش امتحان کردن رو داشته باشه.
البته، ‫از خطراتش آگاهم.
!‫باید کاتسونیشی رو شکست بدیم
کاتسونیشی؟
.‫آره. مدرسهٔ قبلیِ نیگامی-کون
.لت‌وپار کردنشون حال میده
.‫آره، حریف قابل احترامی‌ان
.‫لعنتی، پاس رو به پایین سخت‌تر از چیزیه که فکر می‌کردم
‫شاید یه‌کم عجله کردم.
!بده
.‫خیلی سریعن
.اونا تو یه سطح دیگه‌ان. ماهم باید تلاشمونو بکنیم
.بیا ادامه بدیم
.نیگامی-کون برای تمرین موند. نگرانم زیادی به خودش فشار بیاره
.همینو بگو
‫با اینکه باید به خودش فشار بیاره تا دوباره رو فرم بیاد،
‫کمرش اساساً یه بمب ساعتیه.
.همینو بگو
.چی شده آساکوسا-سان؟ کبکت خروس می‌خونه
.‫معلومه که خوشحالم. چون می‌تونم با توگاشی-کون و نیگامی-کون بدوئم
‫سوزومه، ما قراره یه مسابقه امدادی رو در کنار !دوتا دوندهٔ حرفه‌ای بدوئیم
...‫فکرشو بکن باشگاه داشت تعطیل میشد
‫حالا که گفتی، یه جورایی باحاله.
،گرچه نیگامی-کون آخرش یه اخمو در اومد
‫و توگاشی هم یه آدم معمولی از آب دراومد.
‫واسه همین، اصلاً تو کتم نرفت.
مگه فکر کردی می‌کردی چه‌جور آدمی‌ام؟
.‫هوم؟ خب، فکر کنم دقیقاً همون‌جوری که تصور می‌کردم
این یعنی چی؟
‫با این حال، هنوزم ممکنه باشگاهمون تعطیل بشه، نه؟
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫چیزی رو جا گذاشتی؟
.‫اومدم مراقبتون باشم که مبادا به خودتون فشار بیارین
،‫خب، البته شکی نیست که از پسش برمیاین
‫ولی بعد از یه مدت طولانی دوری، تمرین بیش از حد ‫می‌تونه مشکل‌ساز بشه.
‫داری بدترش می‌کنی.
.‫مسابقه دو روز دیگه‌ست. حواسم به خودم هست
.‫لطفاً مراقب باشین. خب دیگه رفع زحمت می‌کنم
نگفتی چرا اومدی؟
.‫می‌تونستی به یه مدرسهٔ بهتر بری
به خاطر ‫فشار؟
‫بهش وابسته شده بودم.
‫دویدن آسون‌ترین گزینه برای زندگیم بود.
،‫دلیل اینکه من خواسته می‌شدم و ارزشمند بودم
.و اینکه در آخر تنها نموندم، همه‌ش به‌خاطر سریع دویدنم بود
.منم همینطور
‫داشتن یه پدر مشهور منو تو موقعیتی قرار داد که همیشه باید برنده می‌شدم.
‫اون چیزی که اون موقع بهت گفتم چیزی بود که پدرم بهم گفته بود.
‫اگه می‌خوای تو بازی بمونی، باید همیشه بی‌نقص باشی.
.‫فشار غیرقابل تحملی بود
‫مجبور بودم هشدارهایی که بدنم بهم می‌داد رو نادیده بگیرم.
‫چیزهایی که تو پیست به دست میاری، تو پیست هم از دست میدی.
.‫اگه از این می‌ترسی، باید به بردن ادامه بدی، حتی با ۰.۰۰۱ ثانیه
‫این تنها جاییه که می‌تونیم بهش برگردیم.
.‫فکر می‌کردم توگاشی و نیگامی بیخیال دویدن شدن
.چی بگم والا
‫وای، همهٔ چشم‌ها روشونه.
.‫خب، اونا واسه خودشون دورانی داشتن
‫سلام، رفیق.
‫خیلی وقته ندیدمت. بالاخره دست از گوشه‌گیری برداشتی، نیگامی؟
‫هنوزم مثل قدیم کُندی، اونومیچی؟
.هرچی دوست داری ادای خفنا رو دربیار
‫اون کیه؟
‫اون اونومیچی هیروکازوـه، تمام عمرش زیر سایهٔ نیگامی بوده.
!هوی، می‌دونم دارین پچ پچ می‌کنین
.و بهانه‌ش این بود که من از همهٔ همکلاسی‌هام کوچیکترم
!‫تو ۱۱ ماه زودتر از من به دنیا اومدی. این فاصلهٔ سنی خیلی زیاده
.‫فقط کافی بود استعداد داشته باشی
بعدشم ‫تو ۲۹ مارس به دنیا اومدی، درسته؟
‫و تو دوم آوریل، مگه نه؟
‫ولی امروز به یه خونه‌نشین نمی‌بازم.
داری چیکار می‌کنی، اونومیچی؟
‫مربی!
‫روی مسابقه تمرکز کن.
!‫بله. ببخشید قربان
‫پس سر از دبیرستان ایوانی درآوردی؟
.‫سلام عرض شد
‫امروز اون روز موعوده.
‫هر کاری که از دستمون برمیومد تو این سه هفته کردیم.
،‫می‌دونم این مسابقه واسه مدرسه‌های دیگه مثل تمرینه
‫ولی این مسابقه قطعاً ارزش و اعتبار خودشو داره.
‫این ۸۰۰ متر...
‫نشونشون می‌دیم کی هستیم.
.بدک نیستا
.عجب رقیبی داشتی
.‫خودشیفته‌ست
هوی نیگامی! اون بالا چه غلطی می‌کنی؟
‫من کی گفتم قراره ۱۰۰ متر رو بدوئم؟
‫آهان، فهمیدم. تمام تمرکزت رو گذاشتی روی ۴ در ۲۰۰ متر؟
!رو کن ببینم، رفیق
‫خیلی پرانرژیه.
.یه تخته‌ش کمه
.مسابقهٔ ۴ در ۲۰۰ متر امدادی مختلط به زودی شروع میشه
!توگاشی اونجاست
.نیگامی هم هست
!‫اونا تو یه تیمن؟ برگام
.سر جای خود
‫آماده.
‫آئویی!
‫سوزومه!
‫خوبه.
!من تونستم
.هوی هوی، سرعتتو بیشتر کن دختر
‫ببخشید!
‫من هنوزم می‌تونم برسم!
.‫مثل اینکه قراره مبارزهٔ منصفانه‌ای بشه
‫ببخشید، اونی که دارم باهاش مبارزه می‌کنم...
‫تو نیستی!
!‫نیگامی-سان
‫باشگاه به کارش ادامه میده؟
‫آره و ما باید توی مسابقات تابستونی شرکت کنیم.
‫معاون مدرسه اینو گفت.
‫چرا معاون مدرسه؟
...‫اون قبلاً ورزشکار دومیدانی بوده و مربی کاتسونیشی
سال‌پایینیش بوده، درسته؟
.اوه، ممکنه حق با تو باشه
‫به هر حال، برامون خبر خوبیه، مگه نه؟
‫آره.
.درسته
‫اگرچه کاملاً متقاعد نشدم،
.ولی می‌دوئیم
‫توگاشی رکورد قهرمانی رو شکست.
.‫اون توی مسابقات کشوری هم می‌ترکونه
.قطعاً همینطوره. هیچ رقیبی نداره
‫نیگامی چی؟
‫یه‌کم بعیده چون سوم شد، به سختی برای مسابقات کشوری انتخاب شد.
‫سونِدا از کیوشو چی؟
.‫اون خوب داره پیش میره، ولی بازم حریف توگاشی نمیشه
‫توگاشی یه مدت افت کرده بود،
.‫اما این اواخر رکورد قبلیِ خودشو شکست، واقعاً هیولاست
.‫ممکنه رکورد زایتسو رو هم بزنه
آره واقعاً ‫جالب میشه.
!‫یه نفر تو کیتاکیوشو الان با رکورد ملی زایتسو مساوی کرد
!امکان نداره
سونِدا؟
‫نه، یه سال اولی ناشناس.
‫اسمش چیه؟
...سال اولی، کومیـ
یه همچین دونده‌هایی فقط تو یه مدرسهٔ نخبه پیدا میشن، نه؟
.‫آره، به گمونم
‫من نومانو هستم از راهنمایی دایتو.
تو از کدوم مدرسه اومدی؟
‫من کومیا هستم. البته تو باشگاه دومیدانی مدرسه‌مون نبودم.
‫صبر کن، یعنی الان تازه دومیدانی رو شروع می‌کنی؟ اونم تو این مدرسهٔ قدرتمند؟
.‫آره، تنهایی تمرین کردم تا به این باشگاه ملحق بشم
جدی؟ کجا زندگی می‌کنی؟
‫بالای کوه ناکاتسو.
‫پس حتماً یه سفر جهنمی با قطار داری.
.‫آره، برای همین با دوچرخه میام
خدایی؟ چقدر طول می‌کشه؟
‫دو ساعت.
‫دبیرستان نیشیزاوا
آماده؟
‫یا خدا.
.‫سونِدا-سان واقعاً حرفه‌ایه
‫از دیدنتون خوشحالم. من سونِدا هستم، کاپیتان باشگاه.
می دونستی اون یه سال‌دومی‌ـه؟
‫ممکنه تست ورودی براتون ترسناک به نظر برسه،
‫ولی هرجا که بدوید، ۱۰۰ متر همون ۱۰۰ متره.
‫آماده؟
‫شمارهٔ ۲۳ خیلی خوب به نظر میاد.
‫چه حیف، شروع خیلی خوبی داشت.
‫شروع اون سال اولی عالی بود.
‫حدس می‌زنم از اون دسته آدمای انفجاری باشه.
!کومیا-کون
‫خیلی سریع بودی، رفیق!
‫به نظر می‌رسید آخرش سرعتت کم شد. اتفاقی برات افتاد؟
،شروعت با اینکه فرمِت ناشیانه بود، فوق‌العاده بود
‫و تعادل خیلی خوبی داری.
کومیا-کون همیشه تو نیمهٔ دوم سرعتش کم میشه، مگه نه؟
‫آره، همینطوره.
‫کاپیتان، به سوالات فکر کن.
‫سوالات؟ آه، برای فردا؟
!جلسهٔ پرسش و پاسخ با آقای زایتسو خیلی حال میده
.مسئلهٔ مهمی نیست بابا
‫من اول می‌پرسم چون کاپیتانم، ولی هرکی می‌تونه سوال بپرسه.
‫خب، من خیلی استرس می‌گیرم.
...‫همونطور که قبلاً گفتم، سال‌های دبیرستان شما
‫زمان خیلی مهمیه برای تعیین مسیر شغلی آینده‌تون.
‫آقای زایتسو، فارغ‌التحصیل مدرسه‌مون و پنج بار قهرمان مسابقات کشوری،
.‫فرصت خیلی خوبی براتون در نظر گرفته
.‫پس لطفاً تمرکز کنین و با دقت گوش بدین
.خب دیگه، آقای زایتسو، در اختیار شمان
،‫زیاد بهش فکر نکنین، جامعه رو جدی نگیرین
.دفاعی نباشین. حتی اگه بردین هم به حمله ادامه بدین
.حالا سوالاتتون رو می‌شنوم
.سوال دارم
.بگو، می‌شنوم
‫من سونِدا هستم، کاپیتان تیم دومیدانی.
‫آقای زایتسو، تا الان، شما... اوه، ممنونم.
‫آقای زایتسو، شما سوابق درخشانی دارید،
‫و شکست ناپذیرید. چرا مدام خودتون رو به چالش می‌کشید؟
.‫من یک موجود زنده‌ام. بالاخره می‌میرم و دیگه هرگز متولد نمیشم
‫دلیلش همینه.
...اوه
.خـ ـ خیلی ممنونم
‫یه سوال دیگه هم دارم.
‫وقتی توی مسابقات بزرگ شرکت می‌کنید، از نظر ذهنی چطوری خودتون رو آماده می‌کنید؟
‫من از باخت نمی‌ترسم و روی عملکردم تمرکز می‌کنم.
‫همچنین، شکست لرزه به تنم می‌ندازه و تشنهٔ نتیجه‌ام.
‫پس بسته به حال و هواتون تصمیم می‌گیرین؟
.‫نه، من در هر صورت صدمو می‌ذارم
اینجوری تو هیچ موقعیتی مضطرب نمی‌شید؟
.میشم، حتی از مضطرب بودنم لذت می‌برم
...که اینطور
.خب... خیلی ازتون ممنونم
‫بعدی.
.من
.بله، تو
‫اسم من کومیاست.
‫آقای زایتسو، شما چطور...
‫از سلامت روانتون مراقبت می‌کنید؟
.من دوندهٔ مسافت‌ کوتاهم و با مشکل اضطراب دست‌وپنجه نرم می‌کنم
،‫من پام آسیب دید، که البته الان خوب شده
.‫اما وقتی به حداکثر سرعت می‌رسم، سرعتم کم میشه
‫برای همین می‌خواستم بدونم راه حلی برای این موضوع دارین؟
.راستش رو بخوای، اضطراب رو نباید برطرف کرد
‫زندگی پر از احتمالات باختنه.
‫جذابیت زندگی همینه.
‫ترس ناخوشایند نیست.
‫امنیت ناخوشایند نیست.
.‫اضطراب زمانی به وجود میاد که خودتو با خودت محک می‌زنی
،‫اگه قرار باشه یه چیزی برای شکوه تقدیم کنی
.‫زندگیت رو فدا کن، که فقط یه مشت سلول به هم چسبیده‌ست
هدف واقعیت چیه؟
‫می‌خوام... رکورددار کشوری بشم.
‫اسمت چیه؟
‫کومیا هستم.
.این سال‌اولیه واقعاً محشره
‫آره.
‫ممنون برای امروز، زایتسو.
‫خوب باهات رفتار کردن؟
‫بله.
.بفرما، قهوه
.‫ممنونم
.داره با قدرت پیش میره
اوه، سونِدا رو میگی؟
.‫با اینکه فقط سال دومیه، بهترین توی کیوشو‌ـه
.اسمش امسال توی کل کشور سر زبون‌ها می‌افته
...درسته. فقط به زودی می‌فهمیم که جواهر واقعی
.چه کسیه
‫به نظر می‌رسه مشکل کُند شدنت رو حل کردی.
.بله
‫با این حال زیاده‌روی نکن. امروز برو خونه.
‫پاهام خوبن، پس یه‌کم دیگه می‌دوئم بعد میرم خونه.
.همون اول که دیدم داشتی می‌دویدی، متوجه پای راستت شدم
‫توصیه‌های آقای زایتسو بهم کمک کرد.
‫این‌جوری به نظر میاد.
‫شاید نباید اینو بهت بگم،
‫ولی باید دومیدانی رو بذاری کنار.
هنوز نفهمیدی که فُرم بدنت و تعادلت داره خراب میشه؟
‫با این حال، داری سریع‌تر و سریع‌تر میشی.
.‫فقط یک دلیل وجود داره که می‌تونی با این سرعت بدوئی
!اونم ‫ارادهٔ قوی‌ته
‫این یه هشداره. دونده‌ای که می‌تونه با احساساتش !از محدودیتش فراتر بره، دیگه ترمز حالیش نمیشه
اینجور آدما وقتی در لحظهٔ شکوهن، تا بدنشون .از هم نپاشه به دویدن ادامه میدن
.افت ناگهانیت آخرین هشدار بدنت به تو بود
‫دومیدانی یه روزی تو رو می‌کشه!
می‌فهمم، ولی حتی یکی مثل من هم می‌تونه یه بار طعم پیروزی رو بچشه، نه؟
‫چی؟ نشنیدی چی گفتم؟
‫ممنونم، کاپیتان.
!هوی، وایسا ببینم
!پشمام
‫این دیگه کیه؟
‫اون رکورد سونِدا رو زد!
.کومیا-کون، تبریک میگم که بهترین زمان رو توی مقدماتی ثبت کردی
‫سرعتت دیوونه‌وار بود، داداش.
.‫تو یا سونِدا فینال رو می‌برین
‫لعنتی، پس من طرفدار کدوم باشم؟
‫فقط تشویق‌شون کن.
‫فکر خوبیه!
.‫اوه، ببخشید وقتتو گرفتیم
‫اشکال نداره.
.با اجازه
‫تو فینال موفق باشی!
‫مسابقات قهرمانی دبیرستان‌های کشور فینال منطقه‌ای ۱۰۰ متر پسران
.سر جای خود
آماده؟
دوی ۱۰۰ متر پسران
‫کومیا
سونِدا
‫مسابقات قهرمانی دبیرستان‌های کشور
.‫نیگامی-سان
.سلام
‫اول باید از مرحلهٔ مقدماتی بگذریم.
.آره درسته
‫باورم نمیشه که...
‫هنوز کمرم داره دووم میاره.
.در هر حال تمام تلاشم رو می‌کنم
‫عالیه.
‫بعداً می‌بینمت.
‫باشه.
‫کومــــــیا
.سر جای خود
‫آماده؟
.نیگامی-کون، خسته نباشی
‫خیلی نزدیک بود.
.‫نه، نابود شدم
.خسته نباشین
.توگاشی-کون، تبریک میگم. عالیه که رکورد مسابقات رو شکستی
.به خاطر کمک باد بود، ولی حس خوبی دارم
‫کاش می‌تونستم یه بار دیگه باهات مسابقه بدم. .ولی بازم حس خوبی دارم
.خیلی خوب دویدین، نیگامی-سان
‫اون یارو، کومیا…
‫خیلی سریع و خطرناکه.
‫می‌دونم. اگه آخرش سرعتش رو کم نمی‌کرد، می‌تونست…
.‫خیلی وقته ندیدمت، کومیا-کون
‫همچنین.
‫می‌بینم که به دو ادامه دادی.
‫آره.
‫از آخرین مسابقه‌مون چقدر گذشته؟
عیبی نداره ‫اگه دوباره ازت ببرم؟
.نه، موفق باشی
،در لاین اول، ماتسوبا
.‫از دبیرستان اوتسوگی کیتای هیروشیما
،لاین دوم، ناکانیشی
.‫از دبیرستان سوزونا چوی اوساکا
،در لاین سه، آمگاتا
.‫از دبیرستان ناتامامهٔ شیزوکا
‫در لاین چهار، کومیا-کون،
.‫از دبیرستان نیشیزاوای اویتا
‫در لاین پنج، توگاشی،
.‫از دبیرستان ایواشی داینیِ توکیو
.‫سر جاهاتون
آماده؟
.توگاشی-کون، سبک دَویدنت عوض شده
‫ده سال بعد
‫خب، با در نظر گرفتنِ عملکردت...
‫داریم قراردادت رو تمدید می‌کنیم.
.آخیش، خیالم راحت شد
‫حالا می‌تونم استراحت کنم.
،‫خب، توگاشی-سان، نمی‌خواستم اینو بگم
.‫ولی یادت باشه که به‌زور قبول شدی .امسال برات سال مهمیه
.‫بله، البته. فراموشش نمی‌کنم
.با اجازه
.اوه، توگاشی-سان، اینو یادم رفت بهت بدم
بله؟
‫مال ماه بعده. اگه تونستی به ما ملحق شو.
‫دورهمیِ تیم؟
.آره، کایدو-سان و کاباکی-کون هم هستن. شاید بتونی ازشون مشورت بگیری
‫مشورت از اونا؟
‫درسته. تو دیگه اون آدم سابق نیستی.
‫شاید کلید بازگشتت رو اونجا پیدا کنی.
.حله
.‫صبح بخیر، کاباکی-کون
.‫صبح بخیر، توگاشی-سان
.‫قراردادم تمدید شد، اما بازم به‌زور
.که اینطور
.‫توگاشی-سان
‫تو عوض شدی.
‫ها؟
.‫تو با اون توگاشی‌ای که تو بچگی می‌شناختم خیلی فرق کردی
‫هه، هه. خب، بالاخره باید با واقعیت روبه‌رو شیم، مگه نه؟
‫تلاشم رو می‌کنم، ممکنه آخرین سالم باشه.
‫امروز تو اوج آمادگی نبودم،
‫ولی فصل جدید تازه شروع شده، کم‌کم بهترش می‌کنم.
‫مسابقات قهرمانی دومیدانی ژاپن
‫گردهمایی دومیدانی شرکت کوساشینو
‫همینطور که محبوبیت دومیدانی داره بیشتر میشه،
‫ما از ورزشکارایی که تو این رشته دارن رقابت می‌کنن حمایت کردیم.
،‫حالا، از ورزشکار ستاره‌مون دعوت می‌کنم
...‫کسی که تو مسابقات مسافت کوتاه سرعتی
.در ۱۵ سالِ گذشته رقابت کرده
‫بفرمایید آقای کایدو!
‫سلام، من کایدو هستم.
‫خیلی وقته تو این بازیم، ولی هنوز به اوج نرسیدم.
.‫من هر سال تلاش می‌کنم رکورد قبلیم رو بشکنم
‫یه چیزی که مطمئنم اینه که واقعیت به خودی خود محو نمیشه.
.‫پس وقتشه با این واقعیت سمج به اسم زایتسو روبرو بشم
.تمام حرفم همین بود
!ممنونم از آقای کایدو بابت سخنرانی الهام‌بخششون
‫چطوری با واقعیت کنار بیایم؟
.‫بله
.‫شما فقط باید با شکستن رکوردها ازش فراتر برین
‫منم همین فکر رو می‌کردم. ولی خب، خیلی سخته.
‫از کی تا حالا انقدر ترسو شدی، توگاشی؟
‫خب، منظورم اینه که ارزش من این روزا داره کم میشه.
،‫آره؟ خب، اگه منطقی بخوام برات توضیح بدم که خوابت می‌بره
‫ولی خب می‌تونم داستان خودم رو برات تعریف کنم.
‫اول از همه، من صددرصد مطمئنم که فوق‌العاده با استعدادم.
.من ذاتاً دونده به دنیا اومدم، مخصوصا تو مسافت‌های کوتاه
‫من تو بچگی تو مطقه‌مون هیچ‌وقت شکست نخوردم.
‫تو مسابقات کشوری حسابی ناک‌اوت شدم، برای .همین سخت تمرین کردم تا سرعتم بیشتر بشه
‫سال آخر دبیرستانم، بوی اولین پیروزی .در مسابقات کشوری رو حس می‌کردم
‫بعدش، زایتسوی ۱۵ ساله پیداش شد. و از همون موقع،
...‫مجبور شدم با این واقعیت زندگی کنم
.که اون همیشه یه قدم از من جلوتره
‫واقعیتی که توش هیچ‌وقت برنده نمیشم .و حتی بهم لقب «همیشه دوم» رو دادن
‫دنیایی که توش هر ثانیه پیر میشم، .و یه جوونی به اسم کومیا سروکله‌ش پیدا میشه
هه، ‫دیگه جوون نیست، مگه نه؟
.حالم از این تفکر که «کاش اون توی یه دوران دیگه متولد میشد» بهم می‌خوره
.‫عجیبه که این دنیا نمی‌ذاره من ببرم
.‫ولی بازم خنده‌داره که صددرصد مطمئنم دفعهٔ بعدی طعم پیروزی رو می‌چشم
می‌دونی چرا؟
.‫نه
.چون آدم می‌تونه از واقعیت فرار کنه
‫ها؟
‫اگه پیروزی من غیرواقعیه، باید از اون واقعیت فرار کنم.
‫فرار از واقعیت یعنی هنوز به خودم امید دارم.
‫نشون میده که هنوز از خودم ناامید نشدم.
...‫مهم نیست چه نظرات، بینش‌ها، حقایق یا روشنگری‌هایی
‫اطرافیانم به سمتم پرت می‌کنن، من برای خودم ارزش قائلم.
.‫این ماموریت، کار، دلیل زندگی و دلیل دویدنمه
،‫گوش کن توگاشی. تا زمانی که دلیل دویدنت رو درک کنی .می‌تونی از واقعیت فرار کنی
.کایدو-سان
.سلام
.ایشون تازه‌واردمون، سکیگوچی‌ـه
.سلام
‫من سکیگوچی‌ام، از دیدنتون خوشحالم، آقای کایدو.
‫پس قصد داری فعلاً ادامه بدی؟
.آره
‫می‌خوام گذشته‌ام رو پشت سر بذارم و سعی کنم .با کسی که الان هستم نهایت تلاشم رو بکنم
‫نظرت دربارهٔ کومیا که هنوز داره در خط مقدم ادامه میده چیه؟
‫خب، دلم می‌خواد دوباره توی پیست باهاش رقابت کنم.
‫و در آخر، واسه چی به دویدن ادامه میدی؟
‫واسه چی؟
‫چه سوال خوبی.
‫ببخشید، آقای توگاشی هستین، درسته؟
‫بله.
‫از دیدنتون خوشبختم.
‫همچنین.
‫وای، این خیلی هیجان‌انگیزه. من موریکاوا هستم.
...‫موریکاوا-سان
تو مسابقات ملیِ دبیرستان رو بُردی، مگه نه؟
!درسته، ‫منو می‌شناسین؟ روزم ساخته شد
!دویدن شما منو ترغیب کرد که وارد این مسیر بشم
آم... میشه باهاتون دست بدم؟
‫اوه، البته.
‫خیلی ممنونم!
‫هی، توگاشی.
.اوه، کایدو-سان
‫خیلی ممنون بابت اون روز.
خب، ‫اوضاع چطوره؟
...‫من یه‌کم بهتر شدم و کم‌کم دارم متوجه میشم که
من برای بُردن نمی‌دوئم، بلکه به‌خاطر یه نفر .دیگه می‌دوئم. این دلیل دویدنمه
‫شاید این بلیط فرار من از واقعیت باشه.
واقعاً؟
:‫همه جواب‌های خودشون رو دارن، ولی نظر من اینه
‫تا وقتی واقعیت خودت رو ندونی، نمی‌تونی ازش فرار کنی.
‫با چشم باز فرار کردن و با چشم بسته ثابت وایسادن فرق داره.
‫نگاه کردن مستقیم به واقعیت ترسناکه، می‌فهمی؟
‫باید چیزایی که ازشون متنفری رو قبول کنی.
،‫ولی اگه می‌خوای واقعیت رو تغییر بدی، یا ردش کنی .اول باید باهاش روبه‌رو بشی
‫به محض اینکه چشمات رو ببندی، برای همیشه از حرکت می‌ایستی.
‫مراقب خودت باش، توگاشی.
‫چشم.
!‫وای خدای من، توگاشی-سان! توگاشی-سان
‫دوم شدی و تقریباْ با کاباکی مساوی کردی.
‫تونستی حد نصاب ورودی B رو به دست بیاری!
‫ممنونم.
‫راستش رو بخوای، اصلاً انتظارش رو نداشتم.
‫منم همین حس رو دارم.
‫آره، مگه نه؟
‫حالا دیگه برای مسابقات امسال انتخاب شدی.
‫خیلی هیجان دارم برای دیدن بازگشت باشکوهت!
بله، ‫سعی خودم رو می‌کنم.
‫پسر، خیلی ذوق‌زده‌ام!
‫سلام، توگاشی-سان.
‫روز خوش.
چطوری؟
.بد نیستم
‫آماده...
‫بیمارستان کویاماچو
‫یه کشیدگی عضلانیه.
‫چی؟
‫بهت توصیه می‌کنم امسال مسابقه ندی.
.‫ولی مسابقات قهرمانی کشوری یه هفته دیگه‌ست
‫کشیدگی عضله رو دست کم نگیر.
‫اگه الان به خودت فشار بیاری و عضله‌ت کاملاً پاره بشه، کارت تمومه.
...‫ولی من باید بدوئم
‫شش ماه فیزیوتراپی بهترین کار برای بلندمدته.
.‫فقط روی بهبودی‌ت تمرکز کن. سال بعد هم وقت هست
‫چی؟
‫بابت مصدومیتت متاسفم، ولی اگه نتونی رقابت کنی، قراردادت فسخ میشه.
‫جدی میگی؟
‫متاسفانه آره.
‫ببین، این توی قراردادت ذکر شده.
،‫اما، از اونجایی که ما از مهارت و خدمات شایستهٔ شما آگاه هستیم
.‫مایل هستیم که از این به بعد به عنوان مربی دومیدانی به حمایت از ما ادامه بدی
‫این مدارک رو بخون، و اگه راضی بودی...
‫خوب به نظر رسید.
‫می‌تونیم الان کلاس 4 رو شکست بدیم؟
‫هوم... فکر می‌کنی قدم‌های بزرگ‌تر بهتره؟
.‫شاید اینطوری سریع‌تر بشم
.نه، برعکسه
.گام‌های خیلی بلند تعادلت رو بهم می‌زنه
‫اوه، ببخشید، حرفتونو قطع کردم، نه؟
‫منظورت از گام چیه؟
...‫به جای اینکه پاهات رو به جلو دراز کنی، پاهات رو در هر قدم
.به زمین فشار بده
‫پاهام رو به پایین فشار بدم...
.‫آره، دقیقاً همینطوری
‫خیلی‌خب، بیا امتحانش کنیم.
.باشه. ممنونم آقا
‫خیلی ممنونم.
‫مسابقات ورزشی نزدیکه؟
.آره
.اون دوندهٔ آخره، منم پشت‌سرشم
‫می‌خوایم کلاس ۴ رو شکست بدیم.
.‫فهمیدم. پس یه رقیب تو کلاس ۴ دارین
‫گوش کن، کنار اومدن با شکست خیلی مهم‌تر از تکنیکه.
‫چی؟
.‫حتی اگه تمام تلاشتون رو بکنین، ممکنه ببازین، ولی عیبی نداره
.اینجوری نیست که بعد از باخت بمیرین ،اگه خودتونو برای باخت آماده کنین
.‫حتی ممکنه گاهی بهتر هم عمل کنین
.‫سرعت همه چیز نیست. زیاد سخت نگیرین
...‫چرا باید زندگیتو فدا کنی آخه
‫تمام زندگیم رو...
.این چشه؟ بیا بریم
‫آره.
‫بیمارستان آیدا
.توگاشی-کون
.‫نیگامی-سان
‫بذار یه‌کمکی بهت بکنم.
‫ممنونم که یه دکتر خوب بهم معرفی کردی.
.کاری نکردم پسر، یه هفته مونده، نه؟
.‫فقط باید سه تا دوی ۱۰۰ متر دیگه رو با تمام توانم بدوئم
.‫منو یاد خودم تو دبیرستان می‌ندازی
‫خیلی ترسیده بودم،
...‫اما برای اون لحظه، برای اون لحظهٔ زودگذر
‫حاضر بودم زندگیم رو فدا کنم.
‫قبل از اینکه بفهمم، از تلاش برای زندگی کردن برای فردا، از درون مرده بودم.
.مسابقهٔ بعد نشون‌دهندهٔ 25 سال از زندگی و حالِ منه
،‫اگه قرار باشه فقط ادامهٔ دیروز رو زندگی کنم
.‫توانایی دویدن با تمام قدرت رو در حال حاضر از دست میدم
حالتون خوبه، کاباکی-کون؟
.بدک نیستم
‫مقدماتی امروز مثل گرم‌کردن برای فینال فرداست…
.کاباکی-کون، صبح بخیر
‫صبح بخیر.
‫آسیب‌دیدگیت چطوره، توگاشی-سان؟
‫خب، یه جوری سر می‌کنم، ولی هنوز خوب نشدم.
‫می‌فهمم.
خب، ‫تو پیست می‌بینمت.
‫حتماً.
‫آقای توگاشی تو گروه شماست، درسته؟
...خب، با توجه به فینال
.این قضیه رو عوض می‌کنه
.بازی شروع شده
‫کاباکی برد! توگاشی دوم شد!
‫تو همیشه خوب آماده‌ای، نه؟
.زایتسو-سان
‫شنیدم تو مقدماتی راحت بردی.
.شما هم همینطور
‫فکر کردن به اینکه چطور راجع‌به .اضطرابت و سلامت روانت حرف زدی خاطرات خوبی رو یادم می‌ندازه
‫اون صحبت‌ها خیلی کمک کرد. الان .به لطف شما یه هدف واضح دارم
‫یه هدف، ها؟
‫بله.
‫شانس و ریاضیات، روندها و استراتژی. .هدف من رکورد بزرگ از تمام این‌هاست
.مسابقهٔ بعدی رو می‌برم
...‫تحت تاثیر قرار گرفتم. به گمونم قراره کل زندگیتو روش قمار کنی
‫این یه تعریفه؟
‫نه، دلم برات می‌سوزه.
.من روحیهٔ جنگندگیمو با عنوان قهرمان بی‌رقیب عوض کردم
‫هرچی سریع‌تر برم، بقیه بیشتر عقب می‌مونن.
.‫وقتی به اطرافم نگاه می‌کنم، هیچ‌کسو نمی‌بینم
‫منظره از اون بالا با آخرین نفر یکسانه.
.‫خیلی خسته‌کننده‌‌ست
‫چیزی که به ما پیروزی و لذت واقعی میده، نه رکوردهاست و نه مدال‌ها.
.بلکه ‫رقباست
‫مقام اولی که با رقابت با یه نفر به دست میاد...
...این
.ممنون، من راه خودمو دارم
‫آره، فکر کنم همینطوره.
‫ناامیدم نکن.
‫نیمه‌نهایی ۱۰۰ متر مردان، گروه اول.
‫سر جای خود.
‫کاباکی و توگاشی اینجا قطعاً مدعیان اصلی هستند.
‫آیا موریکاوا، ستارهٔ جدید ۱۷ ساله، می‌تونه پا به پای اونا بیاد؟
‫توگاشی اول، کاباکی دوم.
‫موریکاوا، جوون‌ترینشون، نزدیک بود ولی سوم شد.
‫زایتسو، کومیا و کایدو... سه نفر برتر فعلی ژاپن همشون اینجا هستن.
‫عملاً انگار فیناله.
‫زایتسو انگار اخیراً افت کرده، شرطم روی کومیاست این بار.
‫زایتسو فقط اینجوری به نظر میاد، چون تو اوجش وحشیانه سریع بود.
‫به هر حال، زایتسو یا کومیا برنده میشن.
‫آره، یا زایتسو یا کومیا.
‫زایتسو یا کومیا.
.زایتسو یا کومیا
!زایتسو یا کومیا، بدون شک
‫زایتسو یا کومیا.
کی می‌بره؟
.زایتسو یا کومیا
کی می‌بره؟
.زایتسو یا... کومیا
.شرط می‌بندم زایتسو یا کومیا
...همه‌ش ‫زایتسو یا کومیا، زایتسو یا کومیا
منو آدم حساب نکردین؟
‫دور دوم نیمه‌نهایی داره شروع میشه!
‫کایدو چطوری با زایتسو و کومیا کنار میاد؟
‫آماده.
‫آهان، پس این واقعیتِ، هان؟
‫خیلی‌خب، وقتشه فرار از واقعیت رو شروع کنیم!
.‫کایدو برنده شد، کومیا دوم و زایتسو پنجم شد
‫باورنکردنیه! زایتسو تو نیمه‌نهایی حذف شد!
‫کایدو بالاخره زایتسو رو شکست داد!
‫و زمانش دومین زمان برتر تاریخ کل ژاپنه!
.‫کومیا-کون
.بازم خیلی وقته همو ندیدیم
.درسته
‫بالأخره بعد ده سال فرصت شد باهات مسابقه بدم.
‫اوم... تا حالا به این فکر کردی، توگاشی-کون؟
‫که چقدر بیهوده‌ست که هر روز یک مسافت ثابت رو بدوئیم؟
‫تو ده سال گذشته فقط به ثبت رکورد فکر می‌کردم.
‫در واقع، به هیچ چیز دیگه‌ای فکر نکردم.
‫اما همین الان، رکوردم توسط کسی زده شد که اهمیتی به رکوردها نمیده.
‫بدون هیچ حساب و کتاب، هیچ روند یا استراتژی‌ای. فقط پشتکار داشت.
‫حتی اگه دوباره رکورد جدیدی بزنم، اون‌ورِش چی منتظرمه؟
‫شاید سریع بودن هیچ فایده‌ای نداشته باشه،
‫و آروم بودن هیچ ضرری.
...‫اگه این‌طوریه، پس
اون لحظهٔ کوتاه اصلاً برای چیه؟
‫و این مسابقه برای چیه؟
‫داریم برای چی می‌دوئیم؟
‫خب، معلومه دیگه.
.برای اینکه از تمام توان مایه بذاریم. همینو بس
.الان که نگاه می‌کنم، زندگیم خیلی ازهم‌پاشیده بوده
‫می‌ترسیدم ببازم و طرد بشم، بعدش فکر کردم شکست‌ناپذیرم.
‫درنتیجه، چشم‌هام رو از شکست برمی‌گردوندم،
.‫بعدش این باور عجیب رو داشتم که تحت حفاظتم
.‫ولی من به‌خاطر گذشته‌‌م اینجام
‫ما آدما فقط قلب خودمون رو می‌فهمیم. .هیچ‌جایی نیست که واقعاً کسی بهش تعلق داشته باشه
‫ذهن تو حس همبستگی، همدلی و محبت رو ایجاد می‌کنه.
‫همه‌چی تو این دنیا ما رو مضطرب می‌کنه.
‫و در نهایت، همه‌مون آخرش می‌میریم.
.اگه بهش فکر کنی، همه‌مون یه جوری مشکل داریم
...‫با این حال، هیچ‌کدوم از اینا
.‫نمی‌تونن لذت خالصی رو که وقتی همه‌چیو می‌ذاریم وسط، اَزمون بگیرن
‫من اینو بارها دیدم، و خودم هم همینقدر حسش کردم.
.‫متاسفانه، من اینو حتی یه بار هم ندیدم و یا حس نکردم
.این بازیِ بیهوده هیچ راه حلی نداره
.کومیا-کون، انگار قانون ساده رو یادت رفته
«.قانون «دویدن ۱۰۰ متر سریع‌تر از هر کس دیگه‌ای، می‌تونه همه‌چیو حل کنه
‫تو سرعت فوق‌العاده‌تو تنهایی پیدا کردی، هدف‌گذاری کردی و پرورش دادی.
‫به نظرت بیهوده‌ست؟
.وقتی می‌دوئیم، همه‌چی محو میشه .در دنیایی پر از تنش و هیجان، همه‌چی می‌درخشه
‫اگه تجربه‌ش نکردی،
‫بیا توی این ۱۰۰ مترِ پیشِ رو با هم ببینیمش.
‫آقای زایتسو، یهو سرعت‌تون کم شد. آسیب دیدین؟
‫تصادف کردین؟
.گوش کنین، یه اعلامیه دارم که باید بگم
.‫از امروز، من از ورزش حرفه‌ای بازنشسته میشم
‫چی؟ الان گفتین که بازنشسته می‌شین؟
‫دلیلِ خاصی داره؟
‫هی! آقای زایتسو داره بازنشسته میشه!
‫شکستِ قبلی‌تون دلیلشه؟!
‫یا احیاناً آسیبی چیزی دیدین؟
.حالا که دیگه دونده نیستم، می‌تونم اینو بلند بگم
‫مسابقهٔ ۱۰۰ متر، یک زندگی کامل رو تو یه لحظه خلاصه می‌کنه.
‫یه سانتیمتر فاصله یا چند گرم اختلاف می‌تونه نابودت کنه.
‫با این حال،
.‫واسه همینه که لذت لحظه‌ای بهمون دست میده
.یه چیزایی هست که فقط توی اون فاصلهٔ کوتاه میشه یادشون گرفت
‫با آقای زایتسو هستیم که همین الان بازنشستگی‌شون رو اعلام کردن.
!وایسین! وایسین
‫یه درخواست دیگه!
مایلید چند کلمه به دونده‌هایی که قراره توی فینال مسابقه بدن بگین؟
‫امید، ناامیدی،
،شکوه، پسرفت
‫خستگی، رضایت،
،‫احساس درماندگی، احساس موفقیت
‫همراه با تمام احساسات دیگه.
،‫همه‌شون رو توی ۱۰۰ متر جمع کنین
.‫و از بهترین ۱۰ ثانیهٔ عمرتون لذت ببرین
!یه دقیقه صبر کنین
.آقای زایتسو
‫هتل اوکرا
‫روز دوم مسابقات قهرمانی کشور. .حالا نوبت فینال ۱۰۰ متر مردان‌ هستش
...‫پادشاه ۱۰۰ متر، زایتسو، در نیمه‌نهایی حذف شد
‫و دیروز به طرز تکان دهنده‌ای بازنشستگی‌ش رو اعلام کرد.
‫تاریخ دومیدانی داره تغییر می‌کنه.
‫امشب، شاهد یه لحظهٔ تاریخی خواهیم بود.
‫چه کسی سریع‌ترین مرد خواهد بود؟
!فینال مسابقات قهرمانیِ کشوریِ ۱۰۰ متر مردان
!لطفاً موقع شروع سکوت کنید
...سر جای خود
‫مسابقه‌ی پایانی
‫در ۱۰ ثانیه
...به پایان می‌رسه
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.